takie supcio :)))
CZY PODOBA CI SIĘ NASZ BLOGUŚ?
kwiaty leśne
A.Z
O mnie
- klub przyrodników
- Wrocek, dolnośląskie, Poland
- przyroda-przyroda lubimy ją powiedzeć sobie to nie to! lubimy lubimy lubimy ją ąa!!
piątek, 8 lutego 2008
czwartek, 22 listopada 2007
wtorek, 13 listopada 2007
czwartek, 8 listopada 2007
Dodatki na bloga
Dodatki na bloga
poniedziałek, 5 listopada 2007
równik
Rafy koralowe Oceanu Indyjskiego i Pacyfiku
Basen Oceanu Indyjskiego i Pacyfiku charakteryzuje się różnorodnością form życia. Wszyscy mieszkańcy zarówno lasów, jak i raf koralowych to żywe przykłady kolejnych etapów ewolucji. Pojawiają się tam coraz to nowe gatunki zwierząt, a każdy z nich daje się wytłumaczyć mniej lub bardziej zaskakującą teorią. Panujący w tym regionie cieplarniany klimat sprzyja rozwojowi nowych form życia.
Jednymi z najciekawszych zwierząt tego regionu są humbaki z Pacyfiku. Ciało tych morskich stworzeń jest szersze niż dłuższe, a ponadto mają wspaniale ukształtowany, długi dziób. Samce mają 3,2 metra długości, a samice - 2,5 metra. Ważą około 284 kilogramy. Nie są bardzo zwinne i pływają powoli, ale podczas konfrontacji z rekinami są bardzo odważne.
sobota, 3 listopada 2007
Niezwykłe koty
Ciekawostka
Już podczas produkcji pierwszych filmów reżyserzy zatrudniali wielkie koty. To była gwarancja powodzenia i popularności filmu. MGM, jedna z największych wytwórni filmowych świata, zatrudniła lwa na stałe. Logo z ryczącym lwem rozpoczyna każdy film.
Tygrysy i lwy występujące w filmach prawie zawsze przyćmią obecność innych gwiazd. Nie muszą mieć nawet dyplomu szkoły aktorskiej Lee Strasberga.
Wielkie koty emanują swoją gracją, odwagą i złowieszczą osobowością.Jednym z najwspanialszych przykładów może być film „Czas Apokalipsy”. Silny tygrys pojawia się, wyskakując nagle spod ziemi i ściąga na siebie całą uwagę widzów, a przy okazji omal nie pozbawia głowy żołnierza, który wyruszył na poszukiwania owoców mango. „Nigdy nie wysiadaj z łodzi, – drżącym głosem mówi żołnierz – jeśli tylko szukasz mango.” Tygrys, odwieczny symbol Azji
Południowo-Wschodniej, został wykorzystany podczas wojny w Wietnamie. Symbolizował niewidocznego wroga, z którym miała się zmierzyć amerykańska armia.
Wielkie koty-życie społeczne
Tom ściga Jerry’ego niezmordowanie i bez przerwy. Mysz ratuje się z opresji na tysiące sposobów, zręcznie wyprowadzając kota w pole. W każdym odcinku tej słynnej kreskówki gonitwa odbywa się według tego samego schematu: kot poluje na mysz, aby ją pożreć, a ta przed nim ucieka, stosując coraz sprytniejsze „sztuczki”. Ale co wspólnego może mieć animowana bajka z rzeczywistością? Czy nie opowiada ona o tym samym na okrągło? Tak... i właśnie dlatego obie postaci tak niewiele różnią się od swoich żywych krewnych. Relacja między drapieżnikiem i ofiarą przypomina zabawę w kotka i myszkę.
W tej odwiecznej gonitwie obie strony odnoszą sukcesy lub porażki – łowca w chwytaniu zdobyczy, a łowione przez niego zwierzę w unikaniu ataków. Ta brutalna gra stanowi jedną z podstawowych zależności w przyrodzie i jest ewolucyjną walką o przetrwanie gatunków, która z kolei zapewnia równowagę ekosystemów. Z zabijaniem i unikaniem zabicia wiążą się wyrafinowane taktyki łowieckie i obronne, które świadczą o niezwykłej skali złożoności i mądrości natury.
Zdolności przetrwania, zdobywania pożywienia, obrony przed nacierającym z różnych stron napastnikiem oraz ochrony współplemieńców i młodego potomstwa u wszystkich gatunków zwierząt - począwszy od maleńkich owadów po olbrzymie drapieżniki - nieustannie rozwijają się i są po prostu zdumiewające. Program Walka o przetrwanie przedstawia cztery aspekty zależności pomiędzy drapieżnikiem i ofiarą: rolę szybkości w chwytaniu ofiary i ucieczki przed wrogiem; obronę lub zdobywanie pożywienia przy użyciu naturalnej broni chemicznej; postrzeganie pozazmysłowe, które nie występuje u ludzi oraz sztukę kamuflażu, czyli umiejętność znikania z pola widzenia przeciwnika.
poniedziałek, 29 października 2007
preśli swe pytanka,zagadki,gagattki: ) na adres:::
ala96k@o2.pl naapewno odpowiem-...)
pozdro dla wszystkich ))))))))))))))))))))))))::::::::::::::::::::
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
piątek, 26 października 2007
For use in the body of your page style sheet call:
Przenieœ kursor nad tekst aby zobaczyć efekt Hand cursor.
Between the /HEAD> tags call:
{blog}
czwartek, 25 października 2007
Szumią
Szumią mi, szumią cudnie - świętokrzyskie sosny -
w modrych wyżach się niosą litanie harfiane...
- kołysałem w ich szumach me szalone wiosny,
marzenia, jak śpiew sosen, pod błękitem chwiane...
I nigdy już nie będę, jak wtedy - radosny,
jak na tych szarych drogach, gdzie szumy sośniane -
ośpiewują pól letnich kilim złotokłosny
i nad głową wędrowca gędzą, w woń rozchwiane...
Szumią mi sosny moje po śródleśnych zboczach,
złotokore, - na głuchych porębach samotne, -
przy drogach - po dwie w uścisk splecione...
Mam w oczach
Wciąż ich cudnie - zielone, podniebne korony,
na błękicie fantazją linii wielokrotne - - -
- O sosny cudne, - dziwne, jak kieleckie strony...
Jan Gajzler[Ta ziemia uroczna, Kielce 2000]
środa, 24 października 2007
POMUŻ
ODWIEDZ SCHRONISKO,
ULŻYJ ZWIERZĘTOM
-ONE SĄ BARDZO BLISKO!
WYSTARCZY SIĘGNĄĆ DOBRĄ CHĘCIOM...
BIEDNE ZWIERZĘTA
WIĘC O NICH PAMIĘTAJ...
PSY,KOTY,CHOMIKI I FRETKI
CZEKAJĄ NZ POTYK TWOJEJ RĘKI.
ZMIEŃ ŻYCIE FIKUŚNE
DAJ SZCZĘŚCIE I UŚMIECH;
BY ZWIERZAK BYŁ SZCZĘŚLIWY
I POZA SCHRONISKIEM WESOŁO ŻYŁ.
ODWIEDZ SCHRONISKO ZAADOPTUJ PSA,
NIECH KAŻDY ZWIERZAK
DOM SWÓJ MA!!
ODWIEDZ:
WWW.AKCJAADOPCJA.PL
kot
Kot domowy (Felis silvestris catus, dawniej także Felis catus lub Felis (silvestris) domesticus) – udomowiony gatunek ssaka z rzędu drapieżnych z rodziny kotowatych. Prawdopodobnie pochodzi od kota nubijskiego, przy czym w Europie krzyżował się ze żbikiem.
Udomowiony ok. 4000 p.n.e. w Nubii, już ok. 2000 p.n.e. był pospolicie hodowany w Egipcie. Wykorzystywany do tępienia gryzoni zagrażających zapasom żywności osiadłych ludzi, do pozyskiwania futer, a nawet mięsa (Boliwia, Chiny), również do celów naukowych. Był obiektem kultu w starożytnym Egipcie, gdzie wiązano go z boginią Bastet, a zwłoki kotów mumifikowano. Inteligentny, czysty, zwinny, skory do zabawy i do pieszczot. Obok psa należy do ulubionych zwierząt domowych, a jego popularność rośnie. Pożyteczny jako zwierzę tępiące szkodliwe gryzonie, może wyrządzać szkody wśród drobnych ptaków śpiewających. Wyhodowano wiele ras kota domowego, różniących się ubarwieniem, wielkością i długością włosów; współczesne wzorce niektórych starszych ras znacznie odbiegają od ich wcześniejszych cech (jak w przypadku kotów perskich czy syjamskich). Znaczna liczba kotów domowych żyje samodzielnie w miastach (w Polsce są to tzw. "koty piwniczne" lub "dachowce").
Spis treści[ukryj]
1 Anatomia
2 Fizjologia
2.1 Rozmnażanie
3 Zachowanie i pielęgnacja kota
3.1 Emocje
3.2 Zachowania społeczne
3.3 Higiena
4 Rasy kota domowego
5 Ciekawostki
6 Kot w kulturze
7 Bibliografia
8 Zobacz też
//
Anatomia [edytuj]
Budowa wewnętrzna kota - diagram
Kot domowy ma okrągłą głowę, duże oczy przystosowane do widzenia w świetle o niskim natężeniu, spiczaste uszy. Ma znakomity słuch i wzrok, węch około czterokrotnie silniejszy od ludzkiego, dobrze wykształcony zmysł dotyku. Posiada wąsy czuciowe – wibrysy, wydatne zwłaszcza nad górną wargą ("wąsy"), także nad oczami i na policzkach oraz po wewnętrznej stronie przednich łap. Pozbawiony opieki człowieka niekiedy ulega zdziczeniu, może też krzyżować się ze żbikiem.
Pazury kota zaopatrzone są w specjalny mechanizm umożliwiający ich chowanie.
Masa ciała kota waha się od 2,5 do 7 kg. Niektóre koty jednak uzyskują większą wagę, dochodzącą do ok. 15 kg (np. Maine Coon i Norweski Leśny).
Hodowany w warunkach domowych często dożywa ok. 15–20 lat, niekiedy więcej. Wolno żyjące w miastach koty "piwniczne" żyją przeciętnie do 2 lat, choć okres ten może ulec wydłużeniu dzięki dożywianiu.
Fizjologia [edytuj]
Dzienna długość snu kota jest zmienna, zwykle śpią one od 12 do 16, średnio 13-14 godzin. Niektóre koty mogą spać nawet 20 godzin w ciągu doby.
Koty są obligatoryjnymi zoofagami, próby przestawienia ich na dietę wegetariańską są dla nich szkodliwe.
Normalna temperatura ciała kota waha się od 38 do 39 °C. Gorączka u kota występuje, gdy temperatura jego ciała przekracza 39,5 °C. Temperatura 37,5 °C oznacza hipotermię.
Serce kota w normalnych warunkach bije od 140 do 220, a podczas odpoczynku od 150 do 180 uderzeń na minutę.
Rozmnażanie [edytuj]
Koty rozmnażają się płciowo, zapłodnienie jest wewnętrzne. W ciągu roku kotka 2 do 4 razy wchodzi w okres rui. Proestrus trwa około dwóch dni, objawia się wzmożonym pozostawianiem śladów zapachowych (ocieranie o przedmioty) i częstszym miauczeniem. Estrus trwa od 3-10 dni (obecność samca skraca tę fazę o kilka dni). Anestrus trwa około 8 tygodni, chociaż zdarza się, że kotka wchodzi w fazę proestrus zaraz po porodzie. Jajeczkowanie jest wywołane przez stymulację receptorów u kotki przez członek męski samca. Ciąża trwa od 60-70 dni i kończy się narodzinami od 2 do 7 (przeważnie 3-5) kociąt. Ponieważ kotka może odbyć stosunki z wieloma samcami w ciągu rui, kocięta z jednego miotu mogą mieć kilku ojców. Gdy kotka urodzi kocięta choćby o 10 dni wcześniej, jest duże prawdopodobieństwo, że małe kociaki nie przeżyją. Jeśli kotka ma problemy przy porodzie, trzeba jej niezwłocznie pomóc, np. jeśli kotek utknął w kroczu matki, należy pociągnąć delikatnie za jego przednie łapki, nie ruszając głowy; jeśli kotek się urodził, ale matka nie wyczyściła mu otworów oddechowych, trzeba zareagować natychmiast, bo kociak może się udusić. Kocięta są karmione mlekiem matki przez 12 tygodni.
Zachowanie i pielęgnacja kota [edytuj]
Emocje [edytuj]
Stan emocjonalny kota można odczytać poprzez jego zachowanie.
Ogon kota oprócz pomagania mu w utrzymaniu równowagi w chodzeniu na wąskich powierzchniach również pokazuje nastrój kota. Ogon ustawiony na wprost oznacza, że kot jest spokojny. Ogon uniesiony pionowo do góry oznacza chęć kota do zabawy. Gdy kot macha ogonem oznacza to jego zdenerwowanie, czyli inaczej niż jest to w przypadku psa. Machanie końcem ogona oznacza zainteresowanie, a jeżeli kot stoi przy tym na ugiętych łapkach - podniecenie.
Kot uwielbia pogoń za szybko poruszającymi się przedmiotami i wchodzenie na drzewa, skąd jednak z trudem schodzi. Świetnie też potrafi bawić się sam. Z braku gryzoni (np. w mieszkaniu w mieście), aby zaspokoić swój instynkt łowiecki poluje na owady, zwłaszcza latające.
Zachowania społeczne [edytuj]
Koty są często opisywane jako zwierzęta samotne. W rzeczywistości jednak koty są z natury towarzyskie. Mają słabo rozwinięty instynkt stadny; oznacza to, że w stanie dzikim koty same dbają o swoje podstawowe potrzeby (bezpieczeństwo, pożywienie). Dzikie koty żyją najczęściej w koloniach, lecz nie tworzą stada, gdyż każdy osobnik dba sam o siebie. Starsze koty niekiedy wykazują agresję wobec młodych.
Relacje pomiędzy ludźmi i kotami domowymi przez tysiące lat nabrało cech symbiozy. Koty dostrzegają różnice gatunków i wiedzą, że ich opiekunowie nie są kotami. Potwierdza to różnica między językiem ciała używanym przez kota w kontaktach z ludźmi i przedstawicielami swojego gatunku. Niektórzy zoolodzy uważają, że kot traktuje opiekuna jak zastępczą matkę, pozostając w stanie "przedłużonego dzieciństwa".
Kot nie znosi złego traktowania i jest pod tym względem bardzo pamiętliwy. Dobrze traktowany, przywiązuje się do swego właściciela i na swój powściągliwy sposób okazuje mu przyjazne uczucia (wybiega na spotkanie, towarzyszy przy pracy, domaga się głaskania itp.) Niektóre koty można nauczyć prostych sztuczek, np "proszenia" o jedzenie. Skarcony, nie atakuje swego właściciela, ale się nań "obraża". Nie rozumie i nie ma poczucia "winy" w ludzkim tego słowa znaczeniu. Toteż po kilku godzinach przychodzi z "propozycją pojednania".
Higiena [edytuj]
Koty nie używają tak jak inne zwierzęta jakichkolwiek zbiorników wodnych do mycia się. Myją się kilkakrotnie w ciągu dnia, intensywnie liżąc skórę, a tam gdzie nie sięgają językiem - zwilżoną językiem łapą, wycierają dokładnie całe ciało. Język kota jest szorstki, przez co skutecznie usuwa brud z futra.
Rasy kota domowego [edytuj]
Zobacz więcej w osobnym artykule: Lista ras kotów.
Koty różnią się od siebie. Możemy spotkać zarówno nagie sfinksy jak i długowłose persy. Różne organizacje felinologiczne uznają różne rasy (co więcej ich standardy ras mogą się różnić między sobą). W Polsce najczęściej spotykamy się z rasami uznanymi przez FIFe, która uznane przez siebie rasy podzieliła na cztery kategorie.
Ciekawostki [edytuj]
17 lutego odbywa się Światowy Dzień Kota. W Polsce święto to jest obchodzone od 2006 roku.
Jurij Gagarin podczas wizyty w Paryżu dostał w prezencie perskiego kota. Zabrał go więc do domu, ale zwierzę okazało się wyjątkowo wybredne. Dwa razy w tygodniu samolot musiał mu więc przywozić z Paryża specjalne kocie przysmaki.
Dante Alighieri miał parę kotów perskich, którą nauczył przynoszenia małych przedmiotów i przewracania stron w książkach. Nie potrafił pisać, nie mając w pobliżu swoich ulubieńców.
Charles Dickens miał bardzo inteligentnego kota, który gasił łapką świece, gdy uznał, że jego pan powinien już udać się na spoczynek.
Ernest Hemingway hodował krowę, by jego 40 kotów miało codziennie świeże mleko. Najbardziej wyróżnione czworonogi jadły z pisarzem posiłki przy stole.
Koty są częstymi bohaterami książek dla dzieci. Szwedzki Filonek Bezogonek, postać z jednej z nich, został upamiętniony znakiem drogowym przed biblioteką Uniwersytetu w Uppsali.
W Japonii kot jest najpopularniejszą maskotką. Jego portret z podniesioną łapką w geście pozdrowienia widnieje przy wejściu do sklepów i restauracji. Maneki neko zapewnia powodzenie w interesach.
W 1879 roku w Belgii przeprowadzono próbę zastąpienia gołębi pocztowych kotami. 37 zwierząt wywieziono z Liège do miejscowości położonej w promieniu 30 km. Koty wyposażono w odpowiedni ekwipunek i wypuszczono. Wszystkie wróciły do Liège, ale większość pozbyła się w drodze przesyłek. Okazały się listonoszami niegodnymi zaufania.
W kuchni kantońskiej występuje potrawa o nazwie "Smok, tygrys i feniks", sporządzana m.in. z mięsa kota. Również australijscy Aborygeni zabijają i zjadają zdziczałe koty.
Zbyt częste szczepienia w kark mogą grozić chorobą nowotworową, tzw. VAS - Vaccine Associated Sarcoma. Jest to bardzo złośliwy nowotwór. Aby zwiększyć szanse kota na przeżycie, obecnie koty szczepi się nie w kark, ale w łapę (w razie wykrycia guza, odejmuje się łapę). Odradzane jest również zbyt częste szczepienie kotów, zwłaszcza jeśli mają one ograniczony kontakt ze światem (nie wychodzą na zewnątrz).
Kot w kulturze [edytuj]
Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Już od momentu swego udomowienia kot stał się bohaterem licznych baśni i mitów. W starożytnym Egipcie był zwierzęciem świętym, utożsamianym z boginią Bastet. Również Germanie kojarzyli go ze swoją boginią płodności Freją, która jeździła powozem zaprzężonym w te zwierzęta. W średniowiecznej Europie koty były tępione jako zwierzęta kojarzone z czarownicami. Również w Japonii uważano je za wcielenie demonów. O wiele lepiej natomiast traktowano je w kulturze islamu. Nawet prorok Mahomet miał kota o imieniu Muezza. Również w świątyniach buddyjskich (np. w Birmie) niekiedy hodowano te zwierzęta. We współczesnej kulturze zachodniej kot to uosobienie niezależności i tajemniczości.
Udomowiony ok. 4000 p.n.e. w Nubii, już ok. 2000 p.n.e. był pospolicie hodowany w Egipcie. Wykorzystywany do tępienia gryzoni zagrażających zapasom żywności osiadłych ludzi, do pozyskiwania futer, a nawet mięsa (Boliwia, Chiny), również do celów naukowych. Był obiektem kultu w starożytnym Egipcie, gdzie wiązano go z boginią Bastet, a zwłoki kotów mumifikowano. Inteligentny, czysty, zwinny, skory do zabawy i do pieszczot. Obok psa należy do ulubionych zwierząt domowych, a jego popularność rośnie. Pożyteczny jako zwierzę tępiące szkodliwe gryzonie, może wyrządzać szkody wśród drobnych ptaków śpiewających. Wyhodowano wiele ras kota domowego, różniących się ubarwieniem, wielkością i długością włosów; współczesne wzorce niektórych starszych ras znacznie odbiegają od ich wcześniejszych cech (jak w przypadku kotów perskich czy syjamskich). Znaczna liczba kotów domowych żyje samodzielnie w miastach (w Polsce są to tzw. "koty piwniczne" lub "dachowce").
Spis treści[ukryj]
1 Anatomia
2 Fizjologia
2.1 Rozmnażanie
3 Zachowanie i pielęgnacja kota
3.1 Emocje
3.2 Zachowania społeczne
3.3 Higiena
4 Rasy kota domowego
5 Ciekawostki
6 Kot w kulturze
7 Bibliografia
8 Zobacz też
//
Anatomia [edytuj]
Budowa wewnętrzna kota - diagram
Kot domowy ma okrągłą głowę, duże oczy przystosowane do widzenia w świetle o niskim natężeniu, spiczaste uszy. Ma znakomity słuch i wzrok, węch około czterokrotnie silniejszy od ludzkiego, dobrze wykształcony zmysł dotyku. Posiada wąsy czuciowe – wibrysy, wydatne zwłaszcza nad górną wargą ("wąsy"), także nad oczami i na policzkach oraz po wewnętrznej stronie przednich łap. Pozbawiony opieki człowieka niekiedy ulega zdziczeniu, może też krzyżować się ze żbikiem.
Pazury kota zaopatrzone są w specjalny mechanizm umożliwiający ich chowanie.
Masa ciała kota waha się od 2,5 do 7 kg. Niektóre koty jednak uzyskują większą wagę, dochodzącą do ok. 15 kg (np. Maine Coon i Norweski Leśny).
Hodowany w warunkach domowych często dożywa ok. 15–20 lat, niekiedy więcej. Wolno żyjące w miastach koty "piwniczne" żyją przeciętnie do 2 lat, choć okres ten może ulec wydłużeniu dzięki dożywianiu.
Fizjologia [edytuj]
Dzienna długość snu kota jest zmienna, zwykle śpią one od 12 do 16, średnio 13-14 godzin. Niektóre koty mogą spać nawet 20 godzin w ciągu doby.
Koty są obligatoryjnymi zoofagami, próby przestawienia ich na dietę wegetariańską są dla nich szkodliwe.
Normalna temperatura ciała kota waha się od 38 do 39 °C. Gorączka u kota występuje, gdy temperatura jego ciała przekracza 39,5 °C. Temperatura 37,5 °C oznacza hipotermię.
Serce kota w normalnych warunkach bije od 140 do 220, a podczas odpoczynku od 150 do 180 uderzeń na minutę.
Rozmnażanie [edytuj]
Koty rozmnażają się płciowo, zapłodnienie jest wewnętrzne. W ciągu roku kotka 2 do 4 razy wchodzi w okres rui. Proestrus trwa około dwóch dni, objawia się wzmożonym pozostawianiem śladów zapachowych (ocieranie o przedmioty) i częstszym miauczeniem. Estrus trwa od 3-10 dni (obecność samca skraca tę fazę o kilka dni). Anestrus trwa około 8 tygodni, chociaż zdarza się, że kotka wchodzi w fazę proestrus zaraz po porodzie. Jajeczkowanie jest wywołane przez stymulację receptorów u kotki przez członek męski samca. Ciąża trwa od 60-70 dni i kończy się narodzinami od 2 do 7 (przeważnie 3-5) kociąt. Ponieważ kotka może odbyć stosunki z wieloma samcami w ciągu rui, kocięta z jednego miotu mogą mieć kilku ojców. Gdy kotka urodzi kocięta choćby o 10 dni wcześniej, jest duże prawdopodobieństwo, że małe kociaki nie przeżyją. Jeśli kotka ma problemy przy porodzie, trzeba jej niezwłocznie pomóc, np. jeśli kotek utknął w kroczu matki, należy pociągnąć delikatnie za jego przednie łapki, nie ruszając głowy; jeśli kotek się urodził, ale matka nie wyczyściła mu otworów oddechowych, trzeba zareagować natychmiast, bo kociak może się udusić. Kocięta są karmione mlekiem matki przez 12 tygodni.
Zachowanie i pielęgnacja kota [edytuj]
Emocje [edytuj]
Stan emocjonalny kota można odczytać poprzez jego zachowanie.
Ogon kota oprócz pomagania mu w utrzymaniu równowagi w chodzeniu na wąskich powierzchniach również pokazuje nastrój kota. Ogon ustawiony na wprost oznacza, że kot jest spokojny. Ogon uniesiony pionowo do góry oznacza chęć kota do zabawy. Gdy kot macha ogonem oznacza to jego zdenerwowanie, czyli inaczej niż jest to w przypadku psa. Machanie końcem ogona oznacza zainteresowanie, a jeżeli kot stoi przy tym na ugiętych łapkach - podniecenie.
Kot uwielbia pogoń za szybko poruszającymi się przedmiotami i wchodzenie na drzewa, skąd jednak z trudem schodzi. Świetnie też potrafi bawić się sam. Z braku gryzoni (np. w mieszkaniu w mieście), aby zaspokoić swój instynkt łowiecki poluje na owady, zwłaszcza latające.
Zachowania społeczne [edytuj]
Koty są często opisywane jako zwierzęta samotne. W rzeczywistości jednak koty są z natury towarzyskie. Mają słabo rozwinięty instynkt stadny; oznacza to, że w stanie dzikim koty same dbają o swoje podstawowe potrzeby (bezpieczeństwo, pożywienie). Dzikie koty żyją najczęściej w koloniach, lecz nie tworzą stada, gdyż każdy osobnik dba sam o siebie. Starsze koty niekiedy wykazują agresję wobec młodych.
Relacje pomiędzy ludźmi i kotami domowymi przez tysiące lat nabrało cech symbiozy. Koty dostrzegają różnice gatunków i wiedzą, że ich opiekunowie nie są kotami. Potwierdza to różnica między językiem ciała używanym przez kota w kontaktach z ludźmi i przedstawicielami swojego gatunku. Niektórzy zoolodzy uważają, że kot traktuje opiekuna jak zastępczą matkę, pozostając w stanie "przedłużonego dzieciństwa".
Kot nie znosi złego traktowania i jest pod tym względem bardzo pamiętliwy. Dobrze traktowany, przywiązuje się do swego właściciela i na swój powściągliwy sposób okazuje mu przyjazne uczucia (wybiega na spotkanie, towarzyszy przy pracy, domaga się głaskania itp.) Niektóre koty można nauczyć prostych sztuczek, np "proszenia" o jedzenie. Skarcony, nie atakuje swego właściciela, ale się nań "obraża". Nie rozumie i nie ma poczucia "winy" w ludzkim tego słowa znaczeniu. Toteż po kilku godzinach przychodzi z "propozycją pojednania".
Higiena [edytuj]
Koty nie używają tak jak inne zwierzęta jakichkolwiek zbiorników wodnych do mycia się. Myją się kilkakrotnie w ciągu dnia, intensywnie liżąc skórę, a tam gdzie nie sięgają językiem - zwilżoną językiem łapą, wycierają dokładnie całe ciało. Język kota jest szorstki, przez co skutecznie usuwa brud z futra.
Rasy kota domowego [edytuj]
Zobacz więcej w osobnym artykule: Lista ras kotów.
Koty różnią się od siebie. Możemy spotkać zarówno nagie sfinksy jak i długowłose persy. Różne organizacje felinologiczne uznają różne rasy (co więcej ich standardy ras mogą się różnić między sobą). W Polsce najczęściej spotykamy się z rasami uznanymi przez FIFe, która uznane przez siebie rasy podzieliła na cztery kategorie.
Ciekawostki [edytuj]
17 lutego odbywa się Światowy Dzień Kota. W Polsce święto to jest obchodzone od 2006 roku.
Jurij Gagarin podczas wizyty w Paryżu dostał w prezencie perskiego kota. Zabrał go więc do domu, ale zwierzę okazało się wyjątkowo wybredne. Dwa razy w tygodniu samolot musiał mu więc przywozić z Paryża specjalne kocie przysmaki.
Dante Alighieri miał parę kotów perskich, którą nauczył przynoszenia małych przedmiotów i przewracania stron w książkach. Nie potrafił pisać, nie mając w pobliżu swoich ulubieńców.
Charles Dickens miał bardzo inteligentnego kota, który gasił łapką świece, gdy uznał, że jego pan powinien już udać się na spoczynek.
Ernest Hemingway hodował krowę, by jego 40 kotów miało codziennie świeże mleko. Najbardziej wyróżnione czworonogi jadły z pisarzem posiłki przy stole.
Koty są częstymi bohaterami książek dla dzieci. Szwedzki Filonek Bezogonek, postać z jednej z nich, został upamiętniony znakiem drogowym przed biblioteką Uniwersytetu w Uppsali.
W Japonii kot jest najpopularniejszą maskotką. Jego portret z podniesioną łapką w geście pozdrowienia widnieje przy wejściu do sklepów i restauracji. Maneki neko zapewnia powodzenie w interesach.
W 1879 roku w Belgii przeprowadzono próbę zastąpienia gołębi pocztowych kotami. 37 zwierząt wywieziono z Liège do miejscowości położonej w promieniu 30 km. Koty wyposażono w odpowiedni ekwipunek i wypuszczono. Wszystkie wróciły do Liège, ale większość pozbyła się w drodze przesyłek. Okazały się listonoszami niegodnymi zaufania.
W kuchni kantońskiej występuje potrawa o nazwie "Smok, tygrys i feniks", sporządzana m.in. z mięsa kota. Również australijscy Aborygeni zabijają i zjadają zdziczałe koty.
Zbyt częste szczepienia w kark mogą grozić chorobą nowotworową, tzw. VAS - Vaccine Associated Sarcoma. Jest to bardzo złośliwy nowotwór. Aby zwiększyć szanse kota na przeżycie, obecnie koty szczepi się nie w kark, ale w łapę (w razie wykrycia guza, odejmuje się łapę). Odradzane jest również zbyt częste szczepienie kotów, zwłaszcza jeśli mają one ograniczony kontakt ze światem (nie wychodzą na zewnątrz).
Kot w kulturze [edytuj]
Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Już od momentu swego udomowienia kot stał się bohaterem licznych baśni i mitów. W starożytnym Egipcie był zwierzęciem świętym, utożsamianym z boginią Bastet. Również Germanie kojarzyli go ze swoją boginią płodności Freją, która jeździła powozem zaprzężonym w te zwierzęta. W średniowiecznej Europie koty były tępione jako zwierzęta kojarzone z czarownicami. Również w Japonii uważano je za wcielenie demonów. O wiele lepiej natomiast traktowano je w kulturze islamu. Nawet prorok Mahomet miał kota o imieniu Muezza. Również w świątyniach buddyjskich (np. w Birmie) niekiedy hodowano te zwierzęta. We współczesnej kulturze zachodniej kot to uosobienie niezależności i tajemniczości.
psy
Pies domowy (Canis familiaris lub Canis lupus familiaris) - drapieżny ssak z rodziny psowatych udomowiony przez człowieka potomek wilka szarego, jego współczesna forma stworzona została za pomocą doboru sztucznego.
Spis treści[ukryj]
1 Taksonomia
2 Budowa
3 Wiek psa
4 Pochodzenie
4.1 Udomowienie psa
5 Użytkowość
6 Ewolucja
7 Pies w kulturze
7.1 Psy na znaczkach pocztowych
8 Ciekawostki
9 Przypisy
10 Bibliografia
11 Zobacz też
//
Taksonomia [edytuj]
Karol Linneusz opisał naukowo psa w 1758 pod nazwą Canis familiaris Linnaeus, 1758. W tej samej pracy (Systema Naturae) Linneusz opisał wilka pod nazwą Canis lupus. Kiedy uzgodniono, że pies prawdopodobnie pochodzi od wilka nazwa systematyczna (naukowa) psa została zmieniona zgodnie z zasadami nomenklatury zoologicznej na Canis lupus f. familiaris - czyli forma domowa wilka, w skrócie C. l. familiaris. Ze względu na powszechność stosowania pierwszej nazwy jaką nadał psu Linneusz - Canis familiaris, w 2003 r. Międzynarodowa Komisja Nomenklatury Zoologicznej dopuściła stosowanie obydwu nazw jako poprawnych nazw naukowych[1]. Zarówno Canis familiaris, jak i Canis lupus familiaris są poprawnymi nazwami systematycznymi psa domowego. W przypadku tej drugiej nazwy należy pamiętać, że w drodze wyjątku nie jest to trynominalna nazwa podgatunku lecz uproszczony zapis nazwy formy udomowionej Canis lupus f. familiaris. Pies domowy nie jest podgatunkiem wilka.
Budowa [edytuj]
Wysokość w kłębie waha się od ok. 25 cm do nawet ok. 1 metra.
Masa ciała psów występuje w granicach od 1 kg do ok. 90 kg.
Głowa: może mieć kształt okrągły, wydłużony lub kwadratowy.
Uszy: w zależności od rasy mogą być obwisłe, długie, stojące, krótkie, łamane
Ogon: może być długi, krótki, z chorągwią lub zakręcony, noszony na grzbiecie.
Umaszczenie:
jednobarwne: czarne, kremowe, białe , czerwone, niebieskoszare, złoty, rude, żółte czy brązowe.
wielobarwne: dwubarwne (black and tan), trójbarwne, nakrapiane, łaciate, dereszowate, pręgowane, podpalane.
Szata: krótka, długa, szorstka, z podszerstkiem lub bez. Występują także psy zupełnie nieowłosione.
Czaszka psa
Budowa anatomiczna psa1. stop 2. kufa 3. podgardle 4. bark 5. przedramię 6. przednia stopa i nadgarstek 7. lędźwie 8. udo 9. pięta 10. tylne stopy 11. kłąb 12. kolano 13. łapy 14. ogon
Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Wiek psa [edytuj]
Określenia wieku u psa m.in. dokonuje się po oględzinach stanu uzębienia oraz ilości siwych włosów na głowie. U psów w okresie ok. 7 lat są widoczne starcia na kłach oraz siekaczach, w wieku 10 - 12 lat następuje wypadanie zębów.
Według Kazimierza Ściesińskiego zestawienie porównawcze wieku psa w stosunku do człowieka przedstawia się następująco:
pies
człowiek
6 m-cy
10 lat
10 m-cy
14 lat
12 m-cy
15 lat
18 m-cy
20 lat
2 lata
24 lata
3 lata
28 lat
4 lata
32 lata
5 lat
36 lat
6 lat
40 lat
7 lat
44 lata
8 lat
48 lat
9 lat
52 lata
10 lat
56 lat
11 lat
60 lat
12 lat
64 lata
13 lat
68 lat
14 lat
72 lata
15 lat
76 lat
Niemiecki uczony H.G. Niemandem podaje bardziej ogólne porównanie wieku psa z człowiekiem. Pierwszy rok życia psa w przełożeniu na życie człowieka to 14 lat. Drugi rok życia psa to 7 lat życia człowieka - czyli 2 letni pies to odpowiednik wiekowo 21 latka , a każdy następny rok życia psa stanowi 5 lat życia człowieka[2].
Pochodzenie [edytuj]
Istnieje kilka teorii na temat pochodzenia psa domowego. Podpierając się badaniami z dziedziny genetyki, badacze najczęściej potwierdzają teorię pochodzenia psa domowego od wilka. Według Hansa Räbera, argumentami potwierdzającymi tą teorię także są:
podobieństwa w kształcie powierzchni czwartych zębów przedtrzonowych
ciężar mózgu psa jest najbardziej zbliżony do ciężaru i objętości mózgu wilka (u psa jest on mniejszy o ok. 30%) (u szakala różnice były większe). Związane jest to z faktem skrócenia się u psa trzewioczaszki w stosunku do mózgoczaszki.
badania krwi, wykazujące w budowie białek określonej grupy największe podobieństwa do krwi wilka
badania etologiczne potwierdziły zbieżność zachowań społecznych wśród watah wilków i sfor psów.
Do kilku pozostałych teorii można zaliczyć tę do której przychylał się m. in. Karol Darwin. Sądził on że swój udział w powstaniu psa domowego mają kojoty i szakale, zwłaszcza na terenach ich naturalnego występowania (Ameryka Północna i Azja Mniejsza).
Istniała także hipoteza mówiąca o istnieniu wymarłego już, wspólnego praprzodka psa domowego, zbliżonego do psów dingo, czy psów pariasów.
Najstarszymi zapisami świadczącymi o współistnieniu psa i człowieka są informacje pochodzące z okresu kultury Sumeryjskiej. [3]
Tesem to egipska rasa psa, uważanego za przodka wszystkich chartów.
Pies z Borneo ma cechy psów ras pierwotnych, takich jak Basenji
Udomowienie psa [edytuj]
Pies nierasowy. W latach 50. prowadzone badania w Stanach Zjednoczonych oraz Szwajcarii potwierdziły, że z całej populacji psów występujących w tych krajach tylko 25% stanowią psy rasowe, pozostała część to w różnej proporcji mieszańce [4]
Początki udomowienia psa szacuje się na ok. 17-12 tys. lat[5], był on używany przez myśliwych z Syberii, pojawia się też w Palestynie oraz w Iraku.
Do najstarszych ośrodków udomowienia psa zaliczyć można obszary Europy, gdzie znaleziono kopalne kości tego zwierzęcia, czyli rejony Danii, Niemiec i Anglii, a także odkrycia z okolic Izraela, Iranu, Japonii, czy Turcji. Odkryto także, że na terenach Idaho, w Stanach Zjednoczonych 10 000 lat temu także żył przedstawiciel psa domowego.
Althaus wyróżnił cztery fazy w procesie domestykacji psa:
faza symbiozy, w której zarówno wilk (odpadki żywieniowe) jak i człowiek (czujność wilka ostrzegająca przed zbliżającym się niebezpieczeństwem) czerpią korzyści z współistnienia.
faza zacieśnienia więzów z człowiekiem, stopniowe blokowanie dostępu do zwierząt dziko żyjących.
faza świadomej selekcji hodowlanej na potrzeby człowieka.
faza hodowli psa ze względu na jego eksterier.
Kości wilka odnaleziono u boku szczątków ludzkich tak starych jak człowiek z Boxgrove w Surrey, datowanych na 400 tysięcy lat p.n.e. Czaszki wilków wyłowione z zatopionego obozu nomadów, którzy przeszli z Syberii na Alaskę, są niemal takie same, jak czaszki ich przodków z Boxgrove. Ich szczęki były mniej wysunięte do przodu, a zęby bardziej stłoczone, ale z wyglądu były to nadal czaszki dzikich zwierząt.
Mniej więcej w tym samym czasie myśliwi zaczęli chętniej używać strzał niż włóczni. Wilki – już prawie psy - stały się bardziej użyteczne (np. do przynoszenia upolowanej zdobyczy) i zaczęły się cieszyć ludzką "przyjaźnią", jako zwierzę użytkowe. Darwin napisał kiedyś, że w czasach głodu ludność Ziemi Ognistej prędzej zjadłaby własne stare kobiety, niż swe psy.[potrzebne źródło] W Ein Mallah w Izraelu, w grobie "pierwszych farmerów", znaleziono szkielet szczeniaka pochowanego obok dziecka. Dzikie zwierzęta stały się członkami rodziny. Wkrótce ich pysk uległ skróceniu, zęby zmalały, oczy powiększyły się i stały okrągłe.
Pozostałością po tamtym prymitywnym zwierzęciu jest śpiewający pies z Nowej Gwinei oraz dingo. Dingo nie zmienił się wiele od tamtych czasów, ale od tego czasu psy rozprzestrzeniały się po całym prawie świecie (z wyjątkiem Afryki, która była od nich wolna aż do ery żelaza) równie szybko jak ludzie.
Spartańczycy poświęcili psy bogu wojny. W symbolice chrześcijańskiej pies symbolizuje wierność i czujność[potrzebne źródło].
Użytkowość [edytuj]
Psy ze względu na funkcje jakie pełnią dla człowieka, zostały podzielone na typy, bądź grupy związane z użytkowością. Wykorzystywane są jako:
psy myśliwskie
tropowce (Bloodhound)
legawce (Pudelpointer)
płochacze (płochacz niemiecki)
posokowce (Posokowiec bawarski)
gończe (Gończy Hamiltona)
norowce (jamnik)
psy aportujące (Curly Coated Retriever)
psy ratownicze (Nowofundland)
psy pasterskie (Anatolian)
psy zaganiające (Bouvier des Flandres)
psy stróżujące (Mastif tybetański)
psy stróżująco - obronne (Doberman)
psy służbowe wykorzystywane na potrzeby wojska (Czarny terier), policji (Owczarek niemiecki), służb celnych (chodsky pes)
psy zaprzęgowe (Siberian Husky)
psy wyścigowe (Greyhound)
psy reprezentacyjne (Pudel miniaturowy)
psy hodowane w celach konsumpcyjnych (nagi pies meksykański)
psy wiejskie (Hovawart)
psy hodowane w celach kynoterapii (Labrador Retriever)
Ewolucja [edytuj]
Psy pochodzą prawdopodobnie z jednego obszaru Ziemi, Azji Wschodniej, gdzie wydzieliły się z gatunku wilka. Rozprzestrzeniły się potem po całej planecie, konkurując z miejscowymi populacjami wilków. Świadczy o tym ich mniejsza różnorodność w miarę geograficznego oddalenia od Azji Wschodniej. Po udomowieniu psa przez człowieka nastąpiła mutacja w jednym z genów (został on ostatnio zidentyfikowany), w wyniku której powstały rasy małych psów. Musiały być one atrakcyjne dla człowieka, który starał się utrzymywać populację niewielkich psów, pomimo ich mniejszej użyteczności w polowaniu i gorszego przystosowania do życia w prehistorycznych warunkach. W tej chwili ze wszystkich gatunków ssaków psy wykazują największą różnorodność.
Pies w kulturze [edytuj]
Psy na znaczkach pocztowych [edytuj]
Pies w filatelistyce pojawił się obok pierwszego znaczka pocztowego w Anglii w 1840 roku pod postacią jaką dziś nazwalibyśmy całostką pocztową czyli tzw.koperty Mulread'ego [6].
Od tego czasu pies często gościł na znaczku pocztowym jako serie lub pojedyncze egzemplarze, przedstawiające poszczególne rasy lub jako motyw w sztuce. Często jest elementem kasownika okolicznościowego zarówno z okazji wystaw psów rasowych jak też różnego typu imprez np. wyścigów na Alasce czy uczczenia rocznicy stulecia Kanadyjskiego Zarządu Hodowców Psów [7]. Pies jest znakiem zodiakalnym chińskim Kalendarzu Księżycowym co w 1994 i 2006 roku skrzętnie wykorzystały poczty świata.
Pies na znaczku pocztowym corocznie jest emitowany w kilkunastu krajach. Kasowników również nie brakuje, prym wiodą Stany Zjednoczone, Niemcy i Francja. Polska emitowała serie z psami w następujących latach: 1963 (w tym znaczek na którym znajduje się błąd pisowni[8] 1969, 1989, 2002 [9] i 2006. Pierwszy polski znaczek z psem ukazał się w 1938 roku z okazji V Ogólnopolskiej Wystawy Filatelistycznej w Warszawie.
Pies domowy rasy Cane Corso
Systematyka
Domena
eukarioty
Królestwo
zwierzęta
Gromada
ssaki
Podgromada
ssaki żyworodne
Szczep
łożyskowce
Rząd
drapieżne
Rodzina
psowate
Gatunek
pies domowy
Nazwa systematyczna
Canis lupus familiarissyn. Canis familiaris
Linneusz, 1758
Systematyka Wikispecies
Ilustracje w Wikimedia Commons
Zobacz hasło pies w Wikisłowniku
Ciekawostki [edytuj]
Bar dla psów przy zajeździe obok pałacu Rosendals w dzielnicy Sztokholmu Djurgården.
Współczesne psy też muszą pracować. Zakopane
Spis treści[ukryj]
1 Taksonomia
2 Budowa
3 Wiek psa
4 Pochodzenie
4.1 Udomowienie psa
5 Użytkowość
6 Ewolucja
7 Pies w kulturze
7.1 Psy na znaczkach pocztowych
8 Ciekawostki
9 Przypisy
10 Bibliografia
11 Zobacz też
//
Taksonomia [edytuj]
Karol Linneusz opisał naukowo psa w 1758 pod nazwą Canis familiaris Linnaeus, 1758. W tej samej pracy (Systema Naturae) Linneusz opisał wilka pod nazwą Canis lupus. Kiedy uzgodniono, że pies prawdopodobnie pochodzi od wilka nazwa systematyczna (naukowa) psa została zmieniona zgodnie z zasadami nomenklatury zoologicznej na Canis lupus f. familiaris - czyli forma domowa wilka, w skrócie C. l. familiaris. Ze względu na powszechność stosowania pierwszej nazwy jaką nadał psu Linneusz - Canis familiaris, w 2003 r. Międzynarodowa Komisja Nomenklatury Zoologicznej dopuściła stosowanie obydwu nazw jako poprawnych nazw naukowych[1]. Zarówno Canis familiaris, jak i Canis lupus familiaris są poprawnymi nazwami systematycznymi psa domowego. W przypadku tej drugiej nazwy należy pamiętać, że w drodze wyjątku nie jest to trynominalna nazwa podgatunku lecz uproszczony zapis nazwy formy udomowionej Canis lupus f. familiaris. Pies domowy nie jest podgatunkiem wilka.
Budowa [edytuj]
Wysokość w kłębie waha się od ok. 25 cm do nawet ok. 1 metra.
Masa ciała psów występuje w granicach od 1 kg do ok. 90 kg.
Głowa: może mieć kształt okrągły, wydłużony lub kwadratowy.
Uszy: w zależności od rasy mogą być obwisłe, długie, stojące, krótkie, łamane
Ogon: może być długi, krótki, z chorągwią lub zakręcony, noszony na grzbiecie.
Umaszczenie:
jednobarwne: czarne, kremowe, białe , czerwone, niebieskoszare, złoty, rude, żółte czy brązowe.
wielobarwne: dwubarwne (black and tan), trójbarwne, nakrapiane, łaciate, dereszowate, pręgowane, podpalane.
Szata: krótka, długa, szorstka, z podszerstkiem lub bez. Występują także psy zupełnie nieowłosione.
Czaszka psa
Budowa anatomiczna psa1. stop 2. kufa 3. podgardle 4. bark 5. przedramię 6. przednia stopa i nadgarstek 7. lędźwie 8. udo 9. pięta 10. tylne stopy 11. kłąb 12. kolano 13. łapy 14. ogon
Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Wiek psa [edytuj]
Określenia wieku u psa m.in. dokonuje się po oględzinach stanu uzębienia oraz ilości siwych włosów na głowie. U psów w okresie ok. 7 lat są widoczne starcia na kłach oraz siekaczach, w wieku 10 - 12 lat następuje wypadanie zębów.
Według Kazimierza Ściesińskiego zestawienie porównawcze wieku psa w stosunku do człowieka przedstawia się następująco:
pies
człowiek
6 m-cy
10 lat
10 m-cy
14 lat
12 m-cy
15 lat
18 m-cy
20 lat
2 lata
24 lata
3 lata
28 lat
4 lata
32 lata
5 lat
36 lat
6 lat
40 lat
7 lat
44 lata
8 lat
48 lat
9 lat
52 lata
10 lat
56 lat
11 lat
60 lat
12 lat
64 lata
13 lat
68 lat
14 lat
72 lata
15 lat
76 lat
Niemiecki uczony H.G. Niemandem podaje bardziej ogólne porównanie wieku psa z człowiekiem. Pierwszy rok życia psa w przełożeniu na życie człowieka to 14 lat. Drugi rok życia psa to 7 lat życia człowieka - czyli 2 letni pies to odpowiednik wiekowo 21 latka , a każdy następny rok życia psa stanowi 5 lat życia człowieka[2].
Pochodzenie [edytuj]
Istnieje kilka teorii na temat pochodzenia psa domowego. Podpierając się badaniami z dziedziny genetyki, badacze najczęściej potwierdzają teorię pochodzenia psa domowego od wilka. Według Hansa Räbera, argumentami potwierdzającymi tą teorię także są:
podobieństwa w kształcie powierzchni czwartych zębów przedtrzonowych
ciężar mózgu psa jest najbardziej zbliżony do ciężaru i objętości mózgu wilka (u psa jest on mniejszy o ok. 30%) (u szakala różnice były większe). Związane jest to z faktem skrócenia się u psa trzewioczaszki w stosunku do mózgoczaszki.
badania krwi, wykazujące w budowie białek określonej grupy największe podobieństwa do krwi wilka
badania etologiczne potwierdziły zbieżność zachowań społecznych wśród watah wilków i sfor psów.
Do kilku pozostałych teorii można zaliczyć tę do której przychylał się m. in. Karol Darwin. Sądził on że swój udział w powstaniu psa domowego mają kojoty i szakale, zwłaszcza na terenach ich naturalnego występowania (Ameryka Północna i Azja Mniejsza).
Istniała także hipoteza mówiąca o istnieniu wymarłego już, wspólnego praprzodka psa domowego, zbliżonego do psów dingo, czy psów pariasów.
Najstarszymi zapisami świadczącymi o współistnieniu psa i człowieka są informacje pochodzące z okresu kultury Sumeryjskiej. [3]
Tesem to egipska rasa psa, uważanego za przodka wszystkich chartów.
Pies z Borneo ma cechy psów ras pierwotnych, takich jak Basenji
Udomowienie psa [edytuj]
Pies nierasowy. W latach 50. prowadzone badania w Stanach Zjednoczonych oraz Szwajcarii potwierdziły, że z całej populacji psów występujących w tych krajach tylko 25% stanowią psy rasowe, pozostała część to w różnej proporcji mieszańce [4]
Początki udomowienia psa szacuje się na ok. 17-12 tys. lat[5], był on używany przez myśliwych z Syberii, pojawia się też w Palestynie oraz w Iraku.
Do najstarszych ośrodków udomowienia psa zaliczyć można obszary Europy, gdzie znaleziono kopalne kości tego zwierzęcia, czyli rejony Danii, Niemiec i Anglii, a także odkrycia z okolic Izraela, Iranu, Japonii, czy Turcji. Odkryto także, że na terenach Idaho, w Stanach Zjednoczonych 10 000 lat temu także żył przedstawiciel psa domowego.
Althaus wyróżnił cztery fazy w procesie domestykacji psa:
faza symbiozy, w której zarówno wilk (odpadki żywieniowe) jak i człowiek (czujność wilka ostrzegająca przed zbliżającym się niebezpieczeństwem) czerpią korzyści z współistnienia.
faza zacieśnienia więzów z człowiekiem, stopniowe blokowanie dostępu do zwierząt dziko żyjących.
faza świadomej selekcji hodowlanej na potrzeby człowieka.
faza hodowli psa ze względu na jego eksterier.
Kości wilka odnaleziono u boku szczątków ludzkich tak starych jak człowiek z Boxgrove w Surrey, datowanych na 400 tysięcy lat p.n.e. Czaszki wilków wyłowione z zatopionego obozu nomadów, którzy przeszli z Syberii na Alaskę, są niemal takie same, jak czaszki ich przodków z Boxgrove. Ich szczęki były mniej wysunięte do przodu, a zęby bardziej stłoczone, ale z wyglądu były to nadal czaszki dzikich zwierząt.
Mniej więcej w tym samym czasie myśliwi zaczęli chętniej używać strzał niż włóczni. Wilki – już prawie psy - stały się bardziej użyteczne (np. do przynoszenia upolowanej zdobyczy) i zaczęły się cieszyć ludzką "przyjaźnią", jako zwierzę użytkowe. Darwin napisał kiedyś, że w czasach głodu ludność Ziemi Ognistej prędzej zjadłaby własne stare kobiety, niż swe psy.[potrzebne źródło] W Ein Mallah w Izraelu, w grobie "pierwszych farmerów", znaleziono szkielet szczeniaka pochowanego obok dziecka. Dzikie zwierzęta stały się członkami rodziny. Wkrótce ich pysk uległ skróceniu, zęby zmalały, oczy powiększyły się i stały okrągłe.
Pozostałością po tamtym prymitywnym zwierzęciu jest śpiewający pies z Nowej Gwinei oraz dingo. Dingo nie zmienił się wiele od tamtych czasów, ale od tego czasu psy rozprzestrzeniały się po całym prawie świecie (z wyjątkiem Afryki, która była od nich wolna aż do ery żelaza) równie szybko jak ludzie.
Spartańczycy poświęcili psy bogu wojny. W symbolice chrześcijańskiej pies symbolizuje wierność i czujność[potrzebne źródło].
Użytkowość [edytuj]
Psy ze względu na funkcje jakie pełnią dla człowieka, zostały podzielone na typy, bądź grupy związane z użytkowością. Wykorzystywane są jako:
psy myśliwskie
tropowce (Bloodhound)
legawce (Pudelpointer)
płochacze (płochacz niemiecki)
posokowce (Posokowiec bawarski)
gończe (Gończy Hamiltona)
norowce (jamnik)
psy aportujące (Curly Coated Retriever)
psy ratownicze (Nowofundland)
psy pasterskie (Anatolian)
psy zaganiające (Bouvier des Flandres)
psy stróżujące (Mastif tybetański)
psy stróżująco - obronne (Doberman)
psy służbowe wykorzystywane na potrzeby wojska (Czarny terier), policji (Owczarek niemiecki), służb celnych (chodsky pes)
psy zaprzęgowe (Siberian Husky)
psy wyścigowe (Greyhound)
psy reprezentacyjne (Pudel miniaturowy)
psy hodowane w celach konsumpcyjnych (nagi pies meksykański)
psy wiejskie (Hovawart)
psy hodowane w celach kynoterapii (Labrador Retriever)
Ewolucja [edytuj]
Psy pochodzą prawdopodobnie z jednego obszaru Ziemi, Azji Wschodniej, gdzie wydzieliły się z gatunku wilka. Rozprzestrzeniły się potem po całej planecie, konkurując z miejscowymi populacjami wilków. Świadczy o tym ich mniejsza różnorodność w miarę geograficznego oddalenia od Azji Wschodniej. Po udomowieniu psa przez człowieka nastąpiła mutacja w jednym z genów (został on ostatnio zidentyfikowany), w wyniku której powstały rasy małych psów. Musiały być one atrakcyjne dla człowieka, który starał się utrzymywać populację niewielkich psów, pomimo ich mniejszej użyteczności w polowaniu i gorszego przystosowania do życia w prehistorycznych warunkach. W tej chwili ze wszystkich gatunków ssaków psy wykazują największą różnorodność.
Pies w kulturze [edytuj]
Psy na znaczkach pocztowych [edytuj]
Pies w filatelistyce pojawił się obok pierwszego znaczka pocztowego w Anglii w 1840 roku pod postacią jaką dziś nazwalibyśmy całostką pocztową czyli tzw.koperty Mulread'ego [6].
Od tego czasu pies często gościł na znaczku pocztowym jako serie lub pojedyncze egzemplarze, przedstawiające poszczególne rasy lub jako motyw w sztuce. Często jest elementem kasownika okolicznościowego zarówno z okazji wystaw psów rasowych jak też różnego typu imprez np. wyścigów na Alasce czy uczczenia rocznicy stulecia Kanadyjskiego Zarządu Hodowców Psów [7]. Pies jest znakiem zodiakalnym chińskim Kalendarzu Księżycowym co w 1994 i 2006 roku skrzętnie wykorzystały poczty świata.
Pies na znaczku pocztowym corocznie jest emitowany w kilkunastu krajach. Kasowników również nie brakuje, prym wiodą Stany Zjednoczone, Niemcy i Francja. Polska emitowała serie z psami w następujących latach: 1963 (w tym znaczek na którym znajduje się błąd pisowni[8] 1969, 1989, 2002 [9] i 2006. Pierwszy polski znaczek z psem ukazał się w 1938 roku z okazji V Ogólnopolskiej Wystawy Filatelistycznej w Warszawie.
Pies domowy rasy Cane Corso
Systematyka
Domena
eukarioty
Królestwo
zwierzęta
Gromada
ssaki
Podgromada
ssaki żyworodne
Szczep
łożyskowce
Rząd
drapieżne
Rodzina
psowate
Gatunek
pies domowy
Nazwa systematyczna
Canis lupus familiarissyn. Canis familiaris
Linneusz, 1758
Systematyka Wikispecies
Ilustracje w Wikimedia Commons
Zobacz hasło pies w Wikisłowniku
Ciekawostki [edytuj]
Bar dla psów przy zajeździe obok pałacu Rosendals w dzielnicy Sztokholmu Djurgården.
Współczesne psy też muszą pracować. Zakopane
gołębie
Gołębiowate
sierpówka Streptopelia decaocto
Systematyka
Domena
eukarioty
Królestwo
zwierzęta
Typ
strunowce
Podtyp
kręgowce
Gromada
ptaki
Podgromada
Neornithes
Nadrząd
neognatyczne
Rząd
gołębiowe
Rodzina
gołębiowate
Nazwa systematyczna
Columbidae
Ilustracje w Wikimedia Commons
Gołębiowate (Columbidae Leach, 1820) - rodzina ptaków z rzędu gołębiowych. Obejmuje w większości gatunki związane z drzewami, lecz występują również związane ze skałami i naziemne, zamieszkujące cały świat poza okolicami okołobiegunowymi. Ptaki te charakteryzują się następującymi cechami:
krępa budowa ciała
stosunkowo mała głowa i dziób
u nasady dzioba nabrzmiała, miękka woskówka
miękkie i gęste upierzenie
większość dobrze, szybko lata
długość ciała od 15 do 65 cm
pokarm roślinny - zasadniczo nasiona, niekiedy bezkręgowce
pijąc zanurzają dziób w wodzie i wsysają ją
gniazdo stanowi zazwyczaj platforma z drobnych gałązek
zazwyczaj dwa jaja w zniesieniu (rzadziej jedno)
gniazdowniki
oboje rodzice wysiadują jaja i karmią młode
pokarm piskląt przez pierwsze dni stanowi ptasie mleczko.
Spis treści[ukryj]
1 Gatunki gołębiowatych
1.1 Podrodzina: Columbinae - gołębie
1.1.1 Rodzaj: Columba
1.1.2 Rodzaj: Nesoenas
1.1.3 Rodzaj: Streptopelia
1.1.4 Rodzaj: Macropygia
1.1.5 Rodzaj: Reinwardtoena
1.1.6 Rodzaj: Turacoena
1.1.7 Rodzaj: Turtur
1.1.8 Rodzaj: Oena
1.1.9 Rodzaj: Chalcophaps
1.1.10 Rodzaj: Henicophaps
1.1.11 Rodzaj: Phaps
1.1.12 Rodzaj: Ocyphaps
1.1.13 Rodzaj: Geophaps
1.1.14 Rodzaj: Petrophassa
1.1.15 Rodzaj: Geopelia
1.1.16 Rodzaj: Leucosarcia
1.1.17 Rodzaj: Ectopistes
1.1.18 Rodzaj: Zenaida
1.1.19 Rodzaj: Columbina
1.1.20 Rodzaj: Claravis
1.1.21 Rodzaj: Metriopelia
1.1.22 Rodzaj: Scardafella
1.1.23 Rodzaj: Uropelia
1.1.24 Rodzaj: Leptotila
1.1.25 Rodzaj: Geotrygon
1.1.26 Rodzaj: Starnoenas
1.1.27 Rodzaj: Caloenas
1.1.28 Rodzaj: Gallicolumba
1.1.29 Rodzaj: Trugon
1.1.30 Rodzaj: Microgoura
1.2 Podrodzina: Otidiphabinae - bażanciaki
1.2.1 Rodzaj: Otidiphaps
1.3 Podrodzina: Gourinae - korońce
1.3.1 Rodzaj: Goura
1.4 Podrodzina: Didunculinae - zębacze
1.4.1 Rodzaj: Didunculus
1.5 Podrodzina: Treroninae - trerony
1.5.1 Rodzaj: Phapitreron
1.5.2 Rodzaj: Treron
1.5.3 Rodzaj: Ptilinopus
1.5.4 Rodzaj: Drepanoptila
1.5.5 Rodzaj: Alectroenas
1.5.6 Rodzaj: Ducula
1.5.7 Rodzaj: Lopholaimus
1.5.8 Rodzaj: Hemiphaga
1.5.9 Rodzaj: Cryptophaps
1.5.10 Rodzaj: Gymnophaps
2 Symbolika
3 Źródła
//
Gatunki gołębiowatych [edytuj]
Forma miejska gołębia skalnego
Forma miejska gołębia skalnego
Gołąb skalny
Forma miejska gołębia skalnego
Do rodziny należą następujące rodzaje i gatunki (około 285)[1]:
Podrodzina: Columbinae - gołębie [edytuj]
Rodzaj: Columba [edytuj]
gołąb skalny (Columba livia)
gołąb górski (Columba rupestris)
gołąb białobrzuchy (Columba leuconota)
gołąb okularowy (gołąb gwinejski) (Columba guinea)
gołąb białokryzy (Columba albitorques)
gołąb siniak (Columba oenas)
gołąb brunatny (Columba eversmanni)
gołąb somalijski (Columba oliviae)
gołąb grzywacz (Columba palumbus)- jedyny gatunek nie podlegający ochronie
gołąb maderski (Columba trocaz)
gołąb kanaryjski (Columba bollii)
gołąb kongijski (Columba unicincta)
gołąb laurowy (Columba junoniae)
gołąb żółtooki (Columba arquatrix)
gołąb kameruński (Columba sjostedti)
gołąb kasztanowaty (Columba thomensis)
gołąb śniady (Columba pollenii)
gołąb himalajski (Columba hodgsonii)
gołąb pstrogłowy (Columba albinucha)
gołąb jasnoszyi (Columba pulchricollis)
gołąb brązowogrzbiety (Columba elphinstonii)
gołąb liliowy (Columba torringtoni)
gołąb jasnogłowy (Columba punicea)
gołąb srebrzysty (Columba argentina)
gołąb siwogłowy (Columba palumboides)
gołąb czarny (Columba janthina)
gołąb białogardły (Columba vitiensis)
gołąb białogłowy (Columba leucomela)
gołąb boniński (Columba versicolor)
gołąb srebrnokryzy (Columba jouyi)
gołąb żółtonogi (Columba pallidiceps)
gołąb karaibski (Columba leucocephala syn. Patagioenas leucocephala)
gołąb antylski (Columba squamosa syn. Patagioenas livia)
gołąb łuskowany (Columba speciosa)
gołąb łuskogrzbiety (Columba picazuro)
gołąb gołooki (Columba corensis)
gołąb plamisty (Columba maculosa)
gołąb pręgosterny (Columba fasciata syn. Patagioenas fasciata)
gołąb chilijski (Columba araucana)
gołąb jamajski (Columba caribaea)
gołąb różowawy (Columba cayennensis)
gołąb czerwonodzioby (Columba flavirostris syn. Patagioenas flavirostris)
gołąb peruwiański (Columba oenops)
gołąb różowoszyi (Columba inornata)
gołąb ołowiany (Columba plumbea)
gołąb brązowy (Columba subvinacea)
gołąb krótkodzioby (Columba nigrirostris)
gołąb mały (Columba goodsoni)
gołąb szarogłowy (Columba delegorguei)
gołąb lśniący (gołąb wspaniałogłowy) (Columba iriditorques)
gołąb zatokowy (Columba malherbii)
gołąb cynamonowy (Columba larvata)
gołąb białoczelny (Columba simplex)
Rodzaj: Nesoenas [edytuj]
gołąb rdzawosterny (Nesoenas mayeri)
Rodzaj: Streptopelia [edytuj]
turkawka (Streptopelia turtur)
turkawka żałobna (Streptopelia lugens)
turkawka różowobrzucha (Streptopelia hypopyrrha)
turkawka wschodnia (synogarlica wschodnia) (Streptopelia orientalis)
synogarlica wyspowa (Streptopelia bitorquata)
sierpówka (synogarlica turecka) (Streptopelia decaocto)
cukrówka (synogarlica północnoafrykańska) (Streptopelia roseogrisea)
synogarlica białoskrzydła (Streptopelia reichenowi)
synogarlica okularowa (Streptopelia decipiens)
synogarlica czerwonooka (s. żółtolica) (Streptopelia semitorquata)
synogarlica popielata (Streptopelia capicola)
synogarlica różowa (s. czerwonowinna) (Streptopelia vinacea)
synogarlica mała (Streptopelia tranquebarica)
synogarlica brunatna (Streptopelia picturata)
synogarlica perłoszyja (Streptopelia chinensis)
synogarlica senegalska (Streptopelia senegalensis)
Streptopelia risoria (udomowiony, klasyfikacja niepewna)
Rodzaj: Macropygia [edytuj]
kasztanówka prążkowana (Macropygia unchall)
kasztanówka cienkodzioba (Macropygia amboinensis)
kasztanówka bażancia (Macropygia phasianella)
kasztanówka wielka (Macropygia magna)
kasztanówka rudogłowa (Macropygia rufipennis)
kasztanówka filipińska (Macropygia tenuirostris)
kasztanówka rdzawa (Macropygia emiliana)
kasztanówka czarnodzioba (Macropygia nigrirostris)
kasztanówka zmienna (Macropygia mackinlayi)
kasztanówka mała (Macropygia ruficeps)
Rodzaj: Reinwardtoena [edytuj]
ogonówka duża (Reinwardtoena reinwardtii)
ogonówka biało-czarna (Reinwardtoena browni)
ogonówka czubata (Reinwardtoena crassirostris)
Rodzaj: Turacoena [edytuj]
ogonówka białolica (Turacoena manadensis)
ogonówka czarna (Turacoena modesta)
Rodzaj: Turtur [edytuj]
turkaweczka zielonoplamkowa (Turtur chalcospilos)
turkaweczka czarnodzioba (gołąb rudoplamy) (Turtur abyssinicus)
turkaweczka modroplamkowa (gołąb karlik) (Turtur afer)
turkaweczka białoczelna (jamburynek) (Turtur tympanistria)
turkaweczka modrogłowa (gołąb dziewczęcy) (Turtur brehmeri)
Rodzaj: Oena [edytuj]
turkaweczka czarnogardła (gołąbek czarnogardły) (Oena capensis)
Rodzaj: Chalcophaps [edytuj]
miedzianka szmaragdowa (gołąb zielonoskrzydły) (Chalcophaps indica)
miedzianka białoczelna (Chalcophaps stephani)
Rodzaj: Henicophaps [edytuj]
błyskolotka białogłowa (Henicophaps albifrons)
błyskolotka białobrzucha (Henicophaps foersteri)
Rodzaj: Phaps [edytuj]
błyskolotka białogardła (Phaps chalcoptera)
błyskolotka mała (Phaps elegans)
błyskolotka maskowa (Phaps histrionica)
Rodzaj: Ocyphaps [edytuj]
aborygenek długoczuby (gołąbek długoczuby) (Ocyphaps lophotes)
Rodzaj: Geophaps [edytuj]
aborygenek lancetoczuby (Geophaps plumifera)
aborygenek wąsaty (Geophaps scripta)
aborygenek maskowy (Geophaps smithii)
Rodzaj: Petrophassa [edytuj]
aborygenek rdzawopióry (Petrophassa rufipennis)
aborygenek białopióry (Petrophassa albipennis)
Rodzaj: Geopelia [edytuj]
gołąbek diamentowy (Geopelia cuneata)
gołąbek zebrowany (Geopelia striata)
gołąbek łuskowany (Geopelia placida)
gołąbek falisty (Geopelia maugei)
gołąbek duży (Geopelia humeralis)
Rodzaj: Leucosarcia [edytuj]
wonga (Leucosarcia melanoleuca)
Rodzaj: Ectopistes [edytuj]
gołąb wędrowny (Ectopistes migratorius) †
Rodzaj: Zenaida [edytuj]
gołębiak karoliński (gołąb karoliński) (Zenaida macroura)
gołębiak kasztanowaty (Zenaida graysoni)
gołębiak plamouchy (Zenaida auriculata)
gołębiak cynamonowy (Zenaida aurita)
gołębiak plamisty (Zenaida galapagoensis)
gołębiak białoskrzydły (Zenaida asiatica)
gołębiak szarosterny (Zenaida meloda)
Rodzaj: Columbina [edytuj]
gołąbeczek malutki (Columbina passerina)
gołąbeczek karłowaty (Columbina minuta)
gołąbeczek szarawy (Columbina buckleyi)
gołąbeczek cynamonowy (Columbina talpacoti)
gołąbeczek białoskrzydły (Columbina picui)
gołąbeczek szarogłowy (Columbina cruziana)
gołąbeczek rdzawy (Columbina cyanopis)
Rodzaj: Claravis [edytuj]
siniaczek plamisty (Claravis pretiosa)
siniaczek paskowany (Claravis godefrida)
siniaczek purpurowy (Claravis mondetoura)
Rodzaj: Metriopelia [edytuj]
żółtook łuskowany (Metriopelia ceciliae)
żółtook szarogłowy (Metriopelia morenoi)
żółtook duży (Metriopelia melanoptera)
żółtook złotoplamy (Metriopelia aymara)
Rodzaj: Scardafella [edytuj]
łuskowiak aztecki (Scardafella inca syn. Columbina inca)
łuskowiak jarzębaty (Scardafella squammata)
Rodzaj: Uropelia [edytuj]
żółtonóżek (Uropelia campestris)
Rodzaj: Leptotila [edytuj]
gołębik białosterny (Leptotila verreauxi)
gołębik białolicy (Leptotila megalura)
gołębik szaroczelny (Leptotila rufaxilla)
gołębik siwogłowy (Leptotila plumbeiceps)
gołębik blady (Leptotila pallida)
gołębik panamski (Leptotila battyi)
gołębik grenadyjski (Leptotila wellsi)
gołębik duży (Leptotila jamaicensis)
gołębik szaropierśny (Leptotila cassini)
gołębik ochrowy (Leptotila ochraceiventris)
gołębik kolumbijski (Leptotila conoveri)
Rodzaj: Geotrygon [edytuj]
błyskotek purpurowy (Geotrygon lawrencii)
błyskotek kraterowy (Geotrygon carrikeri)
błyskotek zielonoszyi (Geotrygon costaricensis)
błyskotek rdzawogłowy (Geotrygon goldmani)
błyskotek szafirowy (Geotrygon saphirina)
błyskotek białoczelny (Geotrygon caniceps)
błyskotek czubaty (Geotrygon versicolor)
błyskotek brunatny (Geotrygon chiriquensis)
błyskotek wąsaty (Geotrygon veraguensis)
błyskotek białolicy (Geotrygon albifacies)
błyskotek łuskoszyi (Geotrygon linearis)
błyskotek białogardły (Geotrygon frenata)
błyskotek zielonogłowy (Geotrygon chrysia)
błyskotek białowąsy (Geotrygon mystacea)
błyskotek fioletowy (Geotrygon violacea)
błyskotek rdzawy (Geotrygon montana)
Rodzaj: Starnoenas [edytuj]
błyskotek modrogłowy (Starnoenas cyanocephala)
Rodzaj: Caloenas [edytuj]
nikobarczyk (gołąb nikobarski) (Caloenas nicobarica)
Rodzaj: Gallicolumba [edytuj]
wyspiarek zbroczony (Gallicolumba luzonica)
wyspiarek płowobrzuchy (Gallicolumba criniger)
wyspiarek szarosterny (Gallicolumba platenae)
wyspiarek brązowoskrzydły (Gallicolumba keayi)
wyspiarek złotoplamy (Gallicolumba menagei)
wyspiarek złotopierśny (Gallicolumba rufigula)
wyspiarek złotoczelny (Gallicolumba tristigmata)
wyspiarek białobrewy (Gallicolumba jobiensis)
wyspiarek karoliński (Gallicolumba kubaryi)
wyspiarek polinezyjski (Gallicolumba erythroptera)
wyspiarek mariański (Gallicolumba xanthonura)
wyspiarek rdzawogłowy (Gallicolumba stairi)
wyspiarek siwogłowy (Gallicolumba sanctaecrucis)
wyspiarek grubodzioby (Gallicolumba salamonis)
wyspiarek ciemny (Gallicolumba rubescens)
wyspiarek papuaski (Gallicolumba beccarii)
wyspiarek rdzawokarkowy (Gallicolumba canifrons)
wyspiarek jasnogłowy (Gallicolumba hoedtii)
Gallicolumba norfolciensis †
Rodzaj: Trugon [edytuj]
papuasek (Trugon terrestris)
Rodzaj: Microgoura [edytuj]
papuasek (Microgoura meeki) †?
Podrodzina: Otidiphabinae - bażanciaki [edytuj]
Rodzaj: Otidiphaps [edytuj]
bażanciak (Otidiphaps nobilis)
Podrodzina: Gourinae - korońce [edytuj]
Rodzaj: Goura [edytuj]
koroniec siodłaty (Goura cristata)
koroniec błękitny (Goura scheepmakeri)
koroniec plamoczuby (Goura victoria)
Podrodzina: Didunculinae - zębacze [edytuj]
Rodzaj: Didunculus [edytuj]
zębacz (Didunculus strigirostris)
Podrodzina: Treroninae - trerony [edytuj]
Rodzaj: Phapitreron [edytuj]
brązaczek białouchy (Phapitreron leucotis)
brązaczek ametystowy (Phapitreron amethystina)
brązaczek ametystowy (Phapitreron cinereiceps)
Rodzaj: Treron [edytuj]
treron cynamonowy (Treron fulvicollis)
treron mały (Treron olax)
treron różowoszyi (Treron vernans)
treron zielonolicy (Treron bicincta)
treron żółtolicy (Treron pompadora)
treron grubodzioby (Treron curvirostra)
treron szarolicy (Treron griseicauda)
treron zielonosiwy (Treron teysmannii)
treron zielony (Treron floris)
treron timorski (Treron psittacea)
treron wielki (Treron capellei)
treron złotoszyi (Treron phoenicoptera)
treron żółtobrzuchy (winago) (Treron waalia)
treron malgaski (Treron australis)
treron krasnonosy (t. czerwononosy) (Treron calva)
treron szarogłowy (Treron pembaensis)
treron papugodzioby (Treron sanctithomae)
treron ostrosterny (Treron apicauda)
treron sumatrzański (Treron oxyura)
treron białobrzuchy (Treron seimundi)
treron klinosterny (Treron sphenura)
treron złotolicy (Treron sieboldii)
treron złotogłowy (Treron formosae)
Rodzaj: Ptilinopus [edytuj]
owocożer czarnogrzbiety (Ptilinopus cinctus)
owocożer czarnowstęgi (Ptilinopus alligator)
owocożer czerwonoplamy (Ptilinopus dohertyi)
owocożer różowogłowy (Ptilinopus porphyreus)
owocożer czarnouchy (Ptilinopus marchei)
owocożer szarolicy (Ptilinopus merrilli)
owocożer barwny (Ptilinopus occipitalis)
owocożer bordowouchy (Ptilinopus fischeri)
owocożer czerwonolicy (Ptilinopus jambu)
owocożer ciemnobrody (Ptilinopus subgularis)
owocożer czarnobrody (Ptilinopus leclancheri)
owocożer żółtobrzuchy (Ptilinopus bernsteinii)
owocożer purpurowy (Ptilinopus magnificus)
owocożer perłoskrzydły (Ptilinopus perlatus)
owocożer ozdobny (Ptilinopus ornatus)
owocożer plamoskrzydły (Ptilinopus tannensis)
owocożer złotoczelny (Ptilinopus aurantiifrons)
owocożer złotobrzuchy (Ptilinopus wallacii)
owocożer wspaniały (Ptilinopus superbus)
owocożer tęczowy (Ptilinopus perousii)
owocożer krasnogłowy (Ptilinopus porphyraceus)
owocożer szaroszyi (Ptilinopus pelewensis)
owocożer różowoczelny (Ptilinopus rarotongensis)
owocożer mariański (Ptilinopus roseicapilla)
owocożer królewski (Ptilinopus regina)
owocożer srebrnogłowy (Ptilinopus richardsii)
owocożer atolowy (Ptilinopus purpuratus)
owocożer miedziany (Ptilinopus chalcurus)
owocożer koralowy (Ptilinopus coralensis)
owocożer czerwonobrzuchy (Ptilinopus greyii)
owocożer różowobrzuchy (Ptilinopus huttoni)
owocożer białoczelny (Ptilinopus dupetithouarsii)
owocożer czerwonowąsy (Ptilinopus mercierii)
owocożer szarogłowy (Ptilinopus insularis)
owocożer koroniasty (Ptilinopus coronulatus)
owocożer białolicy (Ptilinopus pulchellus)
owocożer niebieskoczelny (Ptilinopus monacha)
owocożer nadobny (Ptilinopus rivoli)
owocożer żółtopierśny (Ptilinopus solomonensis)
owocożer czerwonopierśny (Ptilinopus viridis)
owocożer białogłowy (Ptilinopus eugeniae)
owocożer zielony (Ptilinopus iozonus)
owocożer guzodzioby (Ptilinopus insolitus)
owocożer siwogłowy (Ptilinopus hyogaster)
owocożer brodawkowy (Ptilinopus granulifrons)
owocożer żółtobrody (Ptilinopus melanospila)
owocożer karłowaty (Ptilinopus nanus)
owocożer żółtooki (Ptilinopus arcanus)
owocożer ognisty (Ptilinopus victor)
owocożer złotawy (Ptilinopus luteovirens)
owocożer żółtogłowy (Ptilinopus layardi)
Rodzaj: Drepanoptila [edytuj]
strzępopiór (Drepanoptila holosericea)
Rodzaj: Alectroenas [edytuj]
koralczyk maurytyjski (Alectroenas nitidissima) †
koralczyk niebieskawy (Alectroenas madagascariensis)
koralczyk srebrnogłowy (Alectroenas sganzini)
koralczyk czerwonogłowy (Alectroenas pulcherrima)
koralczyk maskareński (Alectroenas rodericana) †
Rodzaj: Ducula [edytuj]
muszkatela różowobrzucha (Ducula poliocephala)
muszkatela białobrzucha (Ducula forsteni)
muszkatela okularowa (Ducula mindorensis)
muszkatela spiżowa (Ducula radiata)
muszkatela brunatnobrzucha (Ducula carola)
muszkatela miedziana (Ducula aenea)
muszkatela białooka (Ducula perspicillata)
muszkatela złotooka (Ducula concinna)
muszkatela brodawkowata (Ducula pacifica)
muszkatela szarogłowa (Ducula oceanica)
muszkatela niebieskawa (Ducula aurorae)
muszkatela płaskodzioba (Ducula galeata)
muszkatela krasnonosa (Ducula rubricera)
muszkatela szmaragdowa (Ducula myristicivora)
muszkatela czerwonorzytna (Ducula rufigaster)
muszkatela cynamonowa (Ducula basilica)
muszkatela pręgosterna (Ducula finschii)
muszkatela górska (Ducula chalconota)
muszkatela blada (Ducula pistrinaria)
muszkatela różowawa (Ducula rosacea)
muszkatela ciemna (Ducula whartoni)
muszkatela popielata (Ducula pickeringii)
muszkatela płowa (Ducula latrans)
muszkatela kasztanowobrzucha (Ducula brenchleyi)
muszkatela ciemnobrzucha (Ducula bakeri)
muszkatela nowokaledońska (Ducula goliath)
muszkatela czerwonooka (Ducula pinon)
muszkatela czarna (Ducula melanochroa)
muszkatela obrożna (Ducula mullerii)
muszkatela różowoszyja (Ducula zoeae)
muszkatela kasztanowata (Ducula badia)
muszkatela ciemnogrzbieta (Ducula lacernulata)
muszkatela płowobrzucha (Ducula cineracea)
muszkatela dwubarwna (Ducula bicolor)
muszkatela srokata (Ducula spilorrhoa)
muszkatela biała (Ducula luctuosa
sierpówka Streptopelia decaocto
Systematyka
Domena
eukarioty
Królestwo
zwierzęta
Typ
strunowce
Podtyp
kręgowce
Gromada
ptaki
Podgromada
Neornithes
Nadrząd
neognatyczne
Rząd
gołębiowe
Rodzina
gołębiowate
Nazwa systematyczna
Columbidae
Ilustracje w Wikimedia Commons
Gołębiowate (Columbidae Leach, 1820) - rodzina ptaków z rzędu gołębiowych. Obejmuje w większości gatunki związane z drzewami, lecz występują również związane ze skałami i naziemne, zamieszkujące cały świat poza okolicami okołobiegunowymi. Ptaki te charakteryzują się następującymi cechami:
krępa budowa ciała
stosunkowo mała głowa i dziób
u nasady dzioba nabrzmiała, miękka woskówka
miękkie i gęste upierzenie
większość dobrze, szybko lata
długość ciała od 15 do 65 cm
pokarm roślinny - zasadniczo nasiona, niekiedy bezkręgowce
pijąc zanurzają dziób w wodzie i wsysają ją
gniazdo stanowi zazwyczaj platforma z drobnych gałązek
zazwyczaj dwa jaja w zniesieniu (rzadziej jedno)
gniazdowniki
oboje rodzice wysiadują jaja i karmią młode
pokarm piskląt przez pierwsze dni stanowi ptasie mleczko.
Spis treści[ukryj]
1 Gatunki gołębiowatych
1.1 Podrodzina: Columbinae - gołębie
1.1.1 Rodzaj: Columba
1.1.2 Rodzaj: Nesoenas
1.1.3 Rodzaj: Streptopelia
1.1.4 Rodzaj: Macropygia
1.1.5 Rodzaj: Reinwardtoena
1.1.6 Rodzaj: Turacoena
1.1.7 Rodzaj: Turtur
1.1.8 Rodzaj: Oena
1.1.9 Rodzaj: Chalcophaps
1.1.10 Rodzaj: Henicophaps
1.1.11 Rodzaj: Phaps
1.1.12 Rodzaj: Ocyphaps
1.1.13 Rodzaj: Geophaps
1.1.14 Rodzaj: Petrophassa
1.1.15 Rodzaj: Geopelia
1.1.16 Rodzaj: Leucosarcia
1.1.17 Rodzaj: Ectopistes
1.1.18 Rodzaj: Zenaida
1.1.19 Rodzaj: Columbina
1.1.20 Rodzaj: Claravis
1.1.21 Rodzaj: Metriopelia
1.1.22 Rodzaj: Scardafella
1.1.23 Rodzaj: Uropelia
1.1.24 Rodzaj: Leptotila
1.1.25 Rodzaj: Geotrygon
1.1.26 Rodzaj: Starnoenas
1.1.27 Rodzaj: Caloenas
1.1.28 Rodzaj: Gallicolumba
1.1.29 Rodzaj: Trugon
1.1.30 Rodzaj: Microgoura
1.2 Podrodzina: Otidiphabinae - bażanciaki
1.2.1 Rodzaj: Otidiphaps
1.3 Podrodzina: Gourinae - korońce
1.3.1 Rodzaj: Goura
1.4 Podrodzina: Didunculinae - zębacze
1.4.1 Rodzaj: Didunculus
1.5 Podrodzina: Treroninae - trerony
1.5.1 Rodzaj: Phapitreron
1.5.2 Rodzaj: Treron
1.5.3 Rodzaj: Ptilinopus
1.5.4 Rodzaj: Drepanoptila
1.5.5 Rodzaj: Alectroenas
1.5.6 Rodzaj: Ducula
1.5.7 Rodzaj: Lopholaimus
1.5.8 Rodzaj: Hemiphaga
1.5.9 Rodzaj: Cryptophaps
1.5.10 Rodzaj: Gymnophaps
2 Symbolika
3 Źródła
//
Gatunki gołębiowatych [edytuj]
Forma miejska gołębia skalnego
Forma miejska gołębia skalnego
Gołąb skalny
Forma miejska gołębia skalnego
Do rodziny należą następujące rodzaje i gatunki (około 285)[1]:
Podrodzina: Columbinae - gołębie [edytuj]
Rodzaj: Columba [edytuj]
gołąb skalny (Columba livia)
gołąb górski (Columba rupestris)
gołąb białobrzuchy (Columba leuconota)
gołąb okularowy (gołąb gwinejski) (Columba guinea)
gołąb białokryzy (Columba albitorques)
gołąb siniak (Columba oenas)
gołąb brunatny (Columba eversmanni)
gołąb somalijski (Columba oliviae)
gołąb grzywacz (Columba palumbus)- jedyny gatunek nie podlegający ochronie
gołąb maderski (Columba trocaz)
gołąb kanaryjski (Columba bollii)
gołąb kongijski (Columba unicincta)
gołąb laurowy (Columba junoniae)
gołąb żółtooki (Columba arquatrix)
gołąb kameruński (Columba sjostedti)
gołąb kasztanowaty (Columba thomensis)
gołąb śniady (Columba pollenii)
gołąb himalajski (Columba hodgsonii)
gołąb pstrogłowy (Columba albinucha)
gołąb jasnoszyi (Columba pulchricollis)
gołąb brązowogrzbiety (Columba elphinstonii)
gołąb liliowy (Columba torringtoni)
gołąb jasnogłowy (Columba punicea)
gołąb srebrzysty (Columba argentina)
gołąb siwogłowy (Columba palumboides)
gołąb czarny (Columba janthina)
gołąb białogardły (Columba vitiensis)
gołąb białogłowy (Columba leucomela)
gołąb boniński (Columba versicolor)
gołąb srebrnokryzy (Columba jouyi)
gołąb żółtonogi (Columba pallidiceps)
gołąb karaibski (Columba leucocephala syn. Patagioenas leucocephala)
gołąb antylski (Columba squamosa syn. Patagioenas livia)
gołąb łuskowany (Columba speciosa)
gołąb łuskogrzbiety (Columba picazuro)
gołąb gołooki (Columba corensis)
gołąb plamisty (Columba maculosa)
gołąb pręgosterny (Columba fasciata syn. Patagioenas fasciata)
gołąb chilijski (Columba araucana)
gołąb jamajski (Columba caribaea)
gołąb różowawy (Columba cayennensis)
gołąb czerwonodzioby (Columba flavirostris syn. Patagioenas flavirostris)
gołąb peruwiański (Columba oenops)
gołąb różowoszyi (Columba inornata)
gołąb ołowiany (Columba plumbea)
gołąb brązowy (Columba subvinacea)
gołąb krótkodzioby (Columba nigrirostris)
gołąb mały (Columba goodsoni)
gołąb szarogłowy (Columba delegorguei)
gołąb lśniący (gołąb wspaniałogłowy) (Columba iriditorques)
gołąb zatokowy (Columba malherbii)
gołąb cynamonowy (Columba larvata)
gołąb białoczelny (Columba simplex)
Rodzaj: Nesoenas [edytuj]
gołąb rdzawosterny (Nesoenas mayeri)
Rodzaj: Streptopelia [edytuj]
turkawka (Streptopelia turtur)
turkawka żałobna (Streptopelia lugens)
turkawka różowobrzucha (Streptopelia hypopyrrha)
turkawka wschodnia (synogarlica wschodnia) (Streptopelia orientalis)
synogarlica wyspowa (Streptopelia bitorquata)
sierpówka (synogarlica turecka) (Streptopelia decaocto)
cukrówka (synogarlica północnoafrykańska) (Streptopelia roseogrisea)
synogarlica białoskrzydła (Streptopelia reichenowi)
synogarlica okularowa (Streptopelia decipiens)
synogarlica czerwonooka (s. żółtolica) (Streptopelia semitorquata)
synogarlica popielata (Streptopelia capicola)
synogarlica różowa (s. czerwonowinna) (Streptopelia vinacea)
synogarlica mała (Streptopelia tranquebarica)
synogarlica brunatna (Streptopelia picturata)
synogarlica perłoszyja (Streptopelia chinensis)
synogarlica senegalska (Streptopelia senegalensis)
Streptopelia risoria (udomowiony, klasyfikacja niepewna)
Rodzaj: Macropygia [edytuj]
kasztanówka prążkowana (Macropygia unchall)
kasztanówka cienkodzioba (Macropygia amboinensis)
kasztanówka bażancia (Macropygia phasianella)
kasztanówka wielka (Macropygia magna)
kasztanówka rudogłowa (Macropygia rufipennis)
kasztanówka filipińska (Macropygia tenuirostris)
kasztanówka rdzawa (Macropygia emiliana)
kasztanówka czarnodzioba (Macropygia nigrirostris)
kasztanówka zmienna (Macropygia mackinlayi)
kasztanówka mała (Macropygia ruficeps)
Rodzaj: Reinwardtoena [edytuj]
ogonówka duża (Reinwardtoena reinwardtii)
ogonówka biało-czarna (Reinwardtoena browni)
ogonówka czubata (Reinwardtoena crassirostris)
Rodzaj: Turacoena [edytuj]
ogonówka białolica (Turacoena manadensis)
ogonówka czarna (Turacoena modesta)
Rodzaj: Turtur [edytuj]
turkaweczka zielonoplamkowa (Turtur chalcospilos)
turkaweczka czarnodzioba (gołąb rudoplamy) (Turtur abyssinicus)
turkaweczka modroplamkowa (gołąb karlik) (Turtur afer)
turkaweczka białoczelna (jamburynek) (Turtur tympanistria)
turkaweczka modrogłowa (gołąb dziewczęcy) (Turtur brehmeri)
Rodzaj: Oena [edytuj]
turkaweczka czarnogardła (gołąbek czarnogardły) (Oena capensis)
Rodzaj: Chalcophaps [edytuj]
miedzianka szmaragdowa (gołąb zielonoskrzydły) (Chalcophaps indica)
miedzianka białoczelna (Chalcophaps stephani)
Rodzaj: Henicophaps [edytuj]
błyskolotka białogłowa (Henicophaps albifrons)
błyskolotka białobrzucha (Henicophaps foersteri)
Rodzaj: Phaps [edytuj]
błyskolotka białogardła (Phaps chalcoptera)
błyskolotka mała (Phaps elegans)
błyskolotka maskowa (Phaps histrionica)
Rodzaj: Ocyphaps [edytuj]
aborygenek długoczuby (gołąbek długoczuby) (Ocyphaps lophotes)
Rodzaj: Geophaps [edytuj]
aborygenek lancetoczuby (Geophaps plumifera)
aborygenek wąsaty (Geophaps scripta)
aborygenek maskowy (Geophaps smithii)
Rodzaj: Petrophassa [edytuj]
aborygenek rdzawopióry (Petrophassa rufipennis)
aborygenek białopióry (Petrophassa albipennis)
Rodzaj: Geopelia [edytuj]
gołąbek diamentowy (Geopelia cuneata)
gołąbek zebrowany (Geopelia striata)
gołąbek łuskowany (Geopelia placida)
gołąbek falisty (Geopelia maugei)
gołąbek duży (Geopelia humeralis)
Rodzaj: Leucosarcia [edytuj]
wonga (Leucosarcia melanoleuca)
Rodzaj: Ectopistes [edytuj]
gołąb wędrowny (Ectopistes migratorius) †
Rodzaj: Zenaida [edytuj]
gołębiak karoliński (gołąb karoliński) (Zenaida macroura)
gołębiak kasztanowaty (Zenaida graysoni)
gołębiak plamouchy (Zenaida auriculata)
gołębiak cynamonowy (Zenaida aurita)
gołębiak plamisty (Zenaida galapagoensis)
gołębiak białoskrzydły (Zenaida asiatica)
gołębiak szarosterny (Zenaida meloda)
Rodzaj: Columbina [edytuj]
gołąbeczek malutki (Columbina passerina)
gołąbeczek karłowaty (Columbina minuta)
gołąbeczek szarawy (Columbina buckleyi)
gołąbeczek cynamonowy (Columbina talpacoti)
gołąbeczek białoskrzydły (Columbina picui)
gołąbeczek szarogłowy (Columbina cruziana)
gołąbeczek rdzawy (Columbina cyanopis)
Rodzaj: Claravis [edytuj]
siniaczek plamisty (Claravis pretiosa)
siniaczek paskowany (Claravis godefrida)
siniaczek purpurowy (Claravis mondetoura)
Rodzaj: Metriopelia [edytuj]
żółtook łuskowany (Metriopelia ceciliae)
żółtook szarogłowy (Metriopelia morenoi)
żółtook duży (Metriopelia melanoptera)
żółtook złotoplamy (Metriopelia aymara)
Rodzaj: Scardafella [edytuj]
łuskowiak aztecki (Scardafella inca syn. Columbina inca)
łuskowiak jarzębaty (Scardafella squammata)
Rodzaj: Uropelia [edytuj]
żółtonóżek (Uropelia campestris)
Rodzaj: Leptotila [edytuj]
gołębik białosterny (Leptotila verreauxi)
gołębik białolicy (Leptotila megalura)
gołębik szaroczelny (Leptotila rufaxilla)
gołębik siwogłowy (Leptotila plumbeiceps)
gołębik blady (Leptotila pallida)
gołębik panamski (Leptotila battyi)
gołębik grenadyjski (Leptotila wellsi)
gołębik duży (Leptotila jamaicensis)
gołębik szaropierśny (Leptotila cassini)
gołębik ochrowy (Leptotila ochraceiventris)
gołębik kolumbijski (Leptotila conoveri)
Rodzaj: Geotrygon [edytuj]
błyskotek purpurowy (Geotrygon lawrencii)
błyskotek kraterowy (Geotrygon carrikeri)
błyskotek zielonoszyi (Geotrygon costaricensis)
błyskotek rdzawogłowy (Geotrygon goldmani)
błyskotek szafirowy (Geotrygon saphirina)
błyskotek białoczelny (Geotrygon caniceps)
błyskotek czubaty (Geotrygon versicolor)
błyskotek brunatny (Geotrygon chiriquensis)
błyskotek wąsaty (Geotrygon veraguensis)
błyskotek białolicy (Geotrygon albifacies)
błyskotek łuskoszyi (Geotrygon linearis)
błyskotek białogardły (Geotrygon frenata)
błyskotek zielonogłowy (Geotrygon chrysia)
błyskotek białowąsy (Geotrygon mystacea)
błyskotek fioletowy (Geotrygon violacea)
błyskotek rdzawy (Geotrygon montana)
Rodzaj: Starnoenas [edytuj]
błyskotek modrogłowy (Starnoenas cyanocephala)
Rodzaj: Caloenas [edytuj]
nikobarczyk (gołąb nikobarski) (Caloenas nicobarica)
Rodzaj: Gallicolumba [edytuj]
wyspiarek zbroczony (Gallicolumba luzonica)
wyspiarek płowobrzuchy (Gallicolumba criniger)
wyspiarek szarosterny (Gallicolumba platenae)
wyspiarek brązowoskrzydły (Gallicolumba keayi)
wyspiarek złotoplamy (Gallicolumba menagei)
wyspiarek złotopierśny (Gallicolumba rufigula)
wyspiarek złotoczelny (Gallicolumba tristigmata)
wyspiarek białobrewy (Gallicolumba jobiensis)
wyspiarek karoliński (Gallicolumba kubaryi)
wyspiarek polinezyjski (Gallicolumba erythroptera)
wyspiarek mariański (Gallicolumba xanthonura)
wyspiarek rdzawogłowy (Gallicolumba stairi)
wyspiarek siwogłowy (Gallicolumba sanctaecrucis)
wyspiarek grubodzioby (Gallicolumba salamonis)
wyspiarek ciemny (Gallicolumba rubescens)
wyspiarek papuaski (Gallicolumba beccarii)
wyspiarek rdzawokarkowy (Gallicolumba canifrons)
wyspiarek jasnogłowy (Gallicolumba hoedtii)
Gallicolumba norfolciensis †
Rodzaj: Trugon [edytuj]
papuasek (Trugon terrestris)
Rodzaj: Microgoura [edytuj]
papuasek (Microgoura meeki) †?
Podrodzina: Otidiphabinae - bażanciaki [edytuj]
Rodzaj: Otidiphaps [edytuj]
bażanciak (Otidiphaps nobilis)
Podrodzina: Gourinae - korońce [edytuj]
Rodzaj: Goura [edytuj]
koroniec siodłaty (Goura cristata)
koroniec błękitny (Goura scheepmakeri)
koroniec plamoczuby (Goura victoria)
Podrodzina: Didunculinae - zębacze [edytuj]
Rodzaj: Didunculus [edytuj]
zębacz (Didunculus strigirostris)
Podrodzina: Treroninae - trerony [edytuj]
Rodzaj: Phapitreron [edytuj]
brązaczek białouchy (Phapitreron leucotis)
brązaczek ametystowy (Phapitreron amethystina)
brązaczek ametystowy (Phapitreron cinereiceps)
Rodzaj: Treron [edytuj]
treron cynamonowy (Treron fulvicollis)
treron mały (Treron olax)
treron różowoszyi (Treron vernans)
treron zielonolicy (Treron bicincta)
treron żółtolicy (Treron pompadora)
treron grubodzioby (Treron curvirostra)
treron szarolicy (Treron griseicauda)
treron zielonosiwy (Treron teysmannii)
treron zielony (Treron floris)
treron timorski (Treron psittacea)
treron wielki (Treron capellei)
treron złotoszyi (Treron phoenicoptera)
treron żółtobrzuchy (winago) (Treron waalia)
treron malgaski (Treron australis)
treron krasnonosy (t. czerwononosy) (Treron calva)
treron szarogłowy (Treron pembaensis)
treron papugodzioby (Treron sanctithomae)
treron ostrosterny (Treron apicauda)
treron sumatrzański (Treron oxyura)
treron białobrzuchy (Treron seimundi)
treron klinosterny (Treron sphenura)
treron złotolicy (Treron sieboldii)
treron złotogłowy (Treron formosae)
Rodzaj: Ptilinopus [edytuj]
owocożer czarnogrzbiety (Ptilinopus cinctus)
owocożer czarnowstęgi (Ptilinopus alligator)
owocożer czerwonoplamy (Ptilinopus dohertyi)
owocożer różowogłowy (Ptilinopus porphyreus)
owocożer czarnouchy (Ptilinopus marchei)
owocożer szarolicy (Ptilinopus merrilli)
owocożer barwny (Ptilinopus occipitalis)
owocożer bordowouchy (Ptilinopus fischeri)
owocożer czerwonolicy (Ptilinopus jambu)
owocożer ciemnobrody (Ptilinopus subgularis)
owocożer czarnobrody (Ptilinopus leclancheri)
owocożer żółtobrzuchy (Ptilinopus bernsteinii)
owocożer purpurowy (Ptilinopus magnificus)
owocożer perłoskrzydły (Ptilinopus perlatus)
owocożer ozdobny (Ptilinopus ornatus)
owocożer plamoskrzydły (Ptilinopus tannensis)
owocożer złotoczelny (Ptilinopus aurantiifrons)
owocożer złotobrzuchy (Ptilinopus wallacii)
owocożer wspaniały (Ptilinopus superbus)
owocożer tęczowy (Ptilinopus perousii)
owocożer krasnogłowy (Ptilinopus porphyraceus)
owocożer szaroszyi (Ptilinopus pelewensis)
owocożer różowoczelny (Ptilinopus rarotongensis)
owocożer mariański (Ptilinopus roseicapilla)
owocożer królewski (Ptilinopus regina)
owocożer srebrnogłowy (Ptilinopus richardsii)
owocożer atolowy (Ptilinopus purpuratus)
owocożer miedziany (Ptilinopus chalcurus)
owocożer koralowy (Ptilinopus coralensis)
owocożer czerwonobrzuchy (Ptilinopus greyii)
owocożer różowobrzuchy (Ptilinopus huttoni)
owocożer białoczelny (Ptilinopus dupetithouarsii)
owocożer czerwonowąsy (Ptilinopus mercierii)
owocożer szarogłowy (Ptilinopus insularis)
owocożer koroniasty (Ptilinopus coronulatus)
owocożer białolicy (Ptilinopus pulchellus)
owocożer niebieskoczelny (Ptilinopus monacha)
owocożer nadobny (Ptilinopus rivoli)
owocożer żółtopierśny (Ptilinopus solomonensis)
owocożer czerwonopierśny (Ptilinopus viridis)
owocożer białogłowy (Ptilinopus eugeniae)
owocożer zielony (Ptilinopus iozonus)
owocożer guzodzioby (Ptilinopus insolitus)
owocożer siwogłowy (Ptilinopus hyogaster)
owocożer brodawkowy (Ptilinopus granulifrons)
owocożer żółtobrody (Ptilinopus melanospila)
owocożer karłowaty (Ptilinopus nanus)
owocożer żółtooki (Ptilinopus arcanus)
owocożer ognisty (Ptilinopus victor)
owocożer złotawy (Ptilinopus luteovirens)
owocożer żółtogłowy (Ptilinopus layardi)
Rodzaj: Drepanoptila [edytuj]
strzępopiór (Drepanoptila holosericea)
Rodzaj: Alectroenas [edytuj]
koralczyk maurytyjski (Alectroenas nitidissima) †
koralczyk niebieskawy (Alectroenas madagascariensis)
koralczyk srebrnogłowy (Alectroenas sganzini)
koralczyk czerwonogłowy (Alectroenas pulcherrima)
koralczyk maskareński (Alectroenas rodericana) †
Rodzaj: Ducula [edytuj]
muszkatela różowobrzucha (Ducula poliocephala)
muszkatela białobrzucha (Ducula forsteni)
muszkatela okularowa (Ducula mindorensis)
muszkatela spiżowa (Ducula radiata)
muszkatela brunatnobrzucha (Ducula carola)
muszkatela miedziana (Ducula aenea)
muszkatela białooka (Ducula perspicillata)
muszkatela złotooka (Ducula concinna)
muszkatela brodawkowata (Ducula pacifica)
muszkatela szarogłowa (Ducula oceanica)
muszkatela niebieskawa (Ducula aurorae)
muszkatela płaskodzioba (Ducula galeata)
muszkatela krasnonosa (Ducula rubricera)
muszkatela szmaragdowa (Ducula myristicivora)
muszkatela czerwonorzytna (Ducula rufigaster)
muszkatela cynamonowa (Ducula basilica)
muszkatela pręgosterna (Ducula finschii)
muszkatela górska (Ducula chalconota)
muszkatela blada (Ducula pistrinaria)
muszkatela różowawa (Ducula rosacea)
muszkatela ciemna (Ducula whartoni)
muszkatela popielata (Ducula pickeringii)
muszkatela płowa (Ducula latrans)
muszkatela kasztanowobrzucha (Ducula brenchleyi)
muszkatela ciemnobrzucha (Ducula bakeri)
muszkatela nowokaledońska (Ducula goliath)
muszkatela czerwonooka (Ducula pinon)
muszkatela czarna (Ducula melanochroa)
muszkatela obrożna (Ducula mullerii)
muszkatela różowoszyja (Ducula zoeae)
muszkatela kasztanowata (Ducula badia)
muszkatela ciemnogrzbieta (Ducula lacernulata)
muszkatela płowobrzucha (Ducula cineracea)
muszkatela dwubarwna (Ducula bicolor)
muszkatela srokata (Ducula spilorrhoa)
muszkatela biała (Ducula luctuosa
dzięcioły
Dzięciołowate (Picidae) - rodzina ptaków z rzędu dzięciołowych. Obejmuje gatunki leśne, zamieszkujące lasy całego świata poza Australią, Nową Gwineą, Madagaskarem i innymi mniejszymi wyspami. Ptaki te charakteryzują następujące cechy:
rozmiary od małych po średnie (od 8 do 50 cm długości i od 6 do 315 g wagi)
bardzo silny, dłutowaty dziób
silnie rozwinięty, bardzo długi język wraz ze specyficznie zbudowanym aparatem gnykowym
język pokryty lepką wydzieliną gruczołów ślinowych podjęzykowych
sztywne, ostro zakończone sterówki umożliwiające opieranie się ogonem o drzewo
bardzo ostre pazury, zazwyczaj parami przeciwstawne
pożywienie stanowią owady uzupełniane pokarmem roślinnym
niektóre gatunki wsuwają szyszkę bądź orzech między gałęzie lub w szczelinę kory w upatrzonym przez siebie miejscu i następnie rozbijają je. Takie miejsce nazywamy kuźnią.
niektóre gatunki dziurawią gatunki bogatych w soki drzew, które wabią i unieruchamiają owady następnie zjadane przez ptaka.
monogamiczne, niektóre gatunki w okresie godowym szybko uderzają w suchą pustą gałąź. Powstały odgłos godowy nazywamy bębnieniem.
gnieżdżą się w dziuplach, niemal zawsze samodzielnie wykutych
wyprowadzają jeden lęg w roku, pisklęta wykluwają się nagie i ślepe, z charakterystycznym zgrubieniem na pięcie, na którym siedzą w niewyścielonej dziupli.
Podział systematyczny [edytuj]
Do rodziny należą następujące podrodziny, rodzaje i gatunki[1]:
Podrodzina: krętogłowy (Jinginae)
Rodzaj: Jynx
krętogłów (Jynx torquilla)
Systematyka
Domena
eukarioty
Królestwo
zwierzęta
Typ
strunowce
Podtyp
kręgowce
Gromada
ptaki
Nadrząd
neognatyczne
Rząd
dzięciołowe
Rodzina
dzięciołowate
Nazwa systematyczna
Picidae
Leach, 1820
krętogłów afrykański (Jynx ruficollis)
Podrodzina: dzięcioły (Picinae)
Rodzaj: Picumnus
dzięciolnik himalajski (Picumnus innominatus)
dzięciolnik złotoczelny (Picumnus aurifrons)
dzięciolnik zmienny (Picumnus lafresnayi)
dzięciolnik skromny (Picumnus pumilus)
dzięciolnik prążkowany (Picumnus exilis)
dzięciolnik blady (Picumnus sclateri)
dzięciolnik łuskowany (Picumnus squamulatus)
dzięciolnik białobrzuchy (Picumnus spilogaster)
dzięciolnik gujański (Picumnus minutissimus)
dzięciolnik plamkowany (Picumnus pygmaeus)
dzięciolnik Taczanowskiego (Picumnus steindachneri)
dzięciolnik ciemny (Picumnus varzeae)
dzięciolnik zebrowany (Picumnus cirratus)
dzięciolnik płowy (Picumnus dorbygnianus)
dzięciolnik płowokarkowy (Picumnus temminckii)
dzięciolnik perłoszyi (Picumnus albosquamatus)
dzięciolnik obrożny (Picumnus fuscus)
dzięciolnik rdzawoszyi (Picumnus rufiventris)
dzięciolnik rdzawy (Picumnus fulvescens)
dzięciolnik czerwonoczelny (Picumnus limae)
dzięciolnik czerwonoczapkowy (Picumnus nebulosus)
dzięciolnik andyjski (Picumnus castelnau)
dzięciolnik marmurkowy (Picumnus subtilis)
dzięciolnik oliwkowy (Picumnus olivaceus)
dzięciolnik szary (Picumnus granadensis)
dzięciolnik kasztanowaty (Picumnus cinnamomeus)
Rodzaj Sasia
dzięciolnik afrykański (Sasia africana)
dzięciolnik rdzawolicy (Sasia abnormis)
dzięciolnik białobrewy (Sasia ochracea)
Rodzaj: Nesoctites
dzięciolnik wielki (Nesoctites micromegas)
Rodzaj: Melanerpes
dzięciur biały (Melanerpes candidus)
dzięciur różowobrzuchy (Melanerpes lewis)
dzięciur ciemny(Melanerpes herminieri)
dzięciur czerwonogardły (Melanerpes portoricensis)
dzięciur krasnogłowy (Melanerpes erythrocephalus)
dzięciur żołędziowy (Melanerpes formicivorus)
dzięciur czarnoszyi (Melanerpes cruentatus)
dzięciur żółtoczelny (Melanerpes flavifrons)
dzięciur żółtokarkowy (Melanerpes chrysauchen)
dzięciur pstry (Melanerpes pucherani)
dzięciur białoczelny (Melanerpes cactorum)
dzięciur płowy (Melanerpes striatus)
dzięciur białolicy (Melanerpes radiolatus)
dzięciur złotolicy (Melanerpes chrysogenys)
dzięciur łzawy (Melanerpes hypopolius)
dzięciur jukatański (Melanerpes pygmaeus)
dzięciur czerwonołbisty (Melanerpes rubricapillus)
dzięciur płomiennogłowy (Melanerpes hoffmannii)
dzięciur kaktusowy (Melanerpes uropygialis)
dzięciur złotoczelny (Melanerpes aurifrons)
dzięciur czerwonobrzuchy (Melanerpes carolinus)
dzięciur antylski (Melanerpes superciliaris)
Rodzaj: Sphyrapicus
oskomik czerwonogardły (Sphyrapicus varius)
oskomik pstrogłowy (Sphyrapicus nuchalis)
oskomik czerwonogłowy (Sphyrapicus ruber)
oskomik ciemnogłowy (Sphyrapicus thyroideus)
Rodzaj: Xiphidiopicus
oskomik zielony (Xiphidiopicus percussus)
Rodzaj: Campethera
dzięciolik kropkowany (Campethera punctuligera)
dzięciolik akacjowy (Campethera bennettii)
dzięciolik plamkowany (Campethera scriptoricauda)
dzięciolik moręgowany (Campethera nubica)
dzięciolik złotosterny (Campethera abingoni)
dzięciolik cętkowany (Campethera mombassica)
dzięciolik łuskowany (Campethera notata)
dzięciolik zielonogrzbiety (Campethera cailliautii)
dzięciolik czarnosterny (Campethera maculosa)
dzięciolik górski (Campethera tullbergi)
dzięciolik mały (Campethera nivosa)
dzięciolik brązowouchy (Campethera caroli)
Rodzaj: Geocolaptes
dzięcioł ziemny (Geocolaptes olivaceus)
Rodzaj: Dendropicos
dzięcioł szary (Dendropicos elachus)
dzięcioł równikowy (Dendropicos poecilolaemus)
dzięcioł abisyński (Dendropicos abyssinicus)
dzięcioł jasnolicy (Dendropicos fuscescens)
dzięcioł pręgouchy (Dendropicos gabonensis)
dzięcioł czarnouchy (Dendropicos lugubris)
dzięcioł tanzański (Dendropicos stierlingi)
dzięcioł sawannowy (Dendropicos namaquus)
dzięcioł złotociemieniowy (Dendropicos xantholophus)
dzięcioł czerwonobrzuchy (Dendropicos pyrrhogaster)
dzięcioł zmienny (Dendropicos elliotii)
dzięcioł popielaty (Dendropicos goertae)
dzięcioł szarogłowy (Dendropicos spodocephalus)
dzięcioł ciemnogłowy (Dendropicos griseocephalus)
Rodzaj: Dendrocopos
dzięcioł smugowany (Dendrocopos temminckii)
dzięcioł plamkowany (Dendrocopos maculatus)
dzięcioł orientalny (Dendrocopos moluccensis)
dzięcioł brązowogłowy (Dendrocopos nanus)
dzięcioł brązowogrzbiety (Dendrocopos obsoletus)
dzięcioł brązowolicy (Dendrocopos kizuki)
dzięcioł drobny (Dendrocopos canicapillus)
dzięciołek (Dendrocopos minor)
dzięcioł płowy (Dendrocopos macei)
dzięcioł birmański (Dendrocopos atratus)
dzięcioł nepalski (Dendrocopos auriceps)
dzięcioł żółtoczelny (Dendrocopos mahrattensis)
dzięcioł arabski (Dendrocopos dorae)
dzięcioł rdzawobrzuchy (Dendrocopos hyperythrus)
dzięcioł czerwonopierśny (Dendrocopos cathpharius)
dzięcioł żółtouchy (Dendrocopos darjellensis)
dzięcioł średni (Dendrocopos medius)
dzięcioł białogrzbiety (Dendrocopos leucotos)
dzięcioł himalajski (Dendrocopos himalayensis)
dzięcioł pakistański (Dendrocopos assimilis)
dzięcioł białoszyi (Dendrocopos syriacus)
dzięcioł białoskrzydły (Dendrocopos leucopterus)
dzięcioł duży (Dendrocopos major)
Rodzaj: Picoides
dzięcioł piaskowy (Picoides mixtus)
dzięcioł kreskowany (Picoides lignarius)
dzięcioł pasiasty (Picoides scalaris)
dzięcioł kalifornijski (Picoides nuttallii)
dzięcioł kosmaty (Picoides pubescens)
dzięcioł skromny (Picoides borealis)
dzięcioł brunatny (Picoides stricklandi)
dzięcioł arizoński (Picoides arizonae)
dzięcioł włochaty (Picoides villosus)
dzięcioł białogłowy (Picoides albolarvatus)
dzięcioł trójpalczasty (Picoides tridactylus)
dzięcioł północny (Picoides arcticus)
Rodzaj: Veniliornis
dzięcioł szkarłatny (Veniliornis callonotus)
dzięcioł czerwonokarkowy (Veniliornis dignus)
dzięcioł prążkowany (Veniliornis nigriceps)
dzięcioł jednobarwny (Veniliornis fumigatus)
dzięcioł jarzębaty (Veniliornis passerinus)
dzięcioł falisty (Veniliornis frontalis)
dzięcioł pstrokaty (Veniliornis spilogaster)
dzięcioł krwisty (Veniliornis sanguineus)
dzięcioł złotokarkowy (Veniliornis maculifrons)
dzięcioł czerwonoplamy (Veniliornis affinis)
dzięcioł krótkodzioby (Veniliornis chocoensis)
dzięcioł gujański (Veniliornis cassini)
dzięcioł krasnorzytny (Veniliornis kirkii)
Rodzaj: Piculus
dzięcioł wąsaty (Piculus leucolaemus)
dzięcioł panamski (Piculus callopterus)
dzięcioł kolumbijski (Piculus litae)
dzięcioł rdzawoskrzydły (Piculus simplex)
dzięcioł żółtolicy (Piculus flavigula)
dzięcioł złotowąsy (Piculus chrysochloros)
dzięcioł złotogardły (Piculus aurulentus)
dzięcioł oliwkowy (Piculus rubiginosus)
dzięcioł czerwonowąsy (Piculus auricularis)
dzięcioł strojny (Piculus rivolii)
Rodzaj: Colaptes
dzięcioł czarnogardły (Colaptes atricollis)
dzięcioł czarnoplamy (Colaptes punctigula)
dzięcioł czarnoczelny (Colaptes melanochloros)
dzięcioł kropkowany (Colaptes melanolaimus)
dzięcioł różowoszyi (Colaptes auratus)
dzięcioł pustynny (Colaptes chrysoides)
dzięcioł krzywodzioby (Colaptes fernandinae)
dzięcioł chilijski (Colaptes pitius)
dzięcioł andyjski (Colaptes rupicola)
dzięcioł łąkowy (Colaptes campestris)
dzięcioł pampasowy (Colaptes campestroides)
Rodzaj: Celeus
dzięcioł rdzawy (Celeus brachyurus)
dzięcioł czerwonobrody (Celeus loricatus)
dzięcioł tygrysi (Celeus undatus)
dzięcioł łuskowany (Celeus grammicus)
dzięcioł jasnogłowy (Celeus castaneus)
dzięcioł kasztanowaty (Celeus elegans)
dzięcioł jasnoczuby (Celeus lugubris)
dzięcioł żółtawy (Celeus flavescens)
dzięcioł kremowy (Celeus flavus)
dzięcioł rdzawoczuby (Celeus spectabilis)
dzięcioł obrożny (Celeus torquatus)
Rodzaj: Dryocopus
dzięcioł hełmiasty (Dryocopus galeatus)
dzięcioł żałobny (Dryocopus schulzi)
dzięcioł czerwonoczuby (Dryocopus lineatus)
dzięcioł smugoszyi (Dryocopus pileatus)
dzięcioł białobrzuchy (Dryocopus javensis)
dzięcioł andamański (Dryocopus hodgei)
dzięcioł czarny (Dryocopus martius)
Rodzaj: Camephilus
dzięcioł białowstęgi (Campephilus pollens)
dzięcioł wspaniały (Campephilus haematogaster)
dzięcioł czerwonoszyi (Campephilus rubricollis)
dzięcioł jasnogrzbiety (Campephilus robustus)
dzięcioł jasnodzioby (Campephilus guatemalensis)
dzięcioł jasnodzioby (Campephilus melanoleucos)
dzięcioł pręgogrzbiety (Campephilus gayaquilensis)
dzięcioł płowogrzbiety (Campephilus leucopogon)
dzięcioł magellański (Campephilus magellanicus)
dzięcioł wielkodzioby (Campephilus principalis) (ponownie odkryty)
dzięcioł cesarski (Campephilus imperialis) († ?)
Rodzaj: Picus
dzięcioł ognisty (Picus mineaceus)
dzięcioł czerwonoskrzydły (Picus puniceus)
dzięcioł żółtoczuby (Picus chlorolophus)
dzięcioł ozdobny (Picus mentalis)
dzięcioł złotoczuby (Picus flavinucha)
dzięcioł żółtoszyi (Picus vittatus)
dzięcioł tajlandzki (Picus viridanus)
dzięcioł białobrewy (Picus xanthopygaeus)
dzięcioł łuskobrzuchy (Picus squamatus)
dzięcioł japoński (Picus awokera)
dzięcioł zielony (Picus viridis)
dzięcioł algierski (Picus vaillantii)
dzięcioł wietnamski (Picus rabieri)
dzięcioł maskowy (Picus erythropygius)
dzięcioł zielonosiwy (Picus canus)
Rodzaj: Dinopium
sułtan oliwkowy (Dinopium rafflesii)
sułtan himalajski (Dinopium shorii)
sułtan czerwonorzytny (Dinopium javanense)
sułtan żółtogrzbiety (Dinopium benghalense)
Rodzaj: Chrysocolaptes
sułtan złotogrzbiety (Chrysocolaptes lucidus)
sułtan białogrzbiety (Chrysocolaptes festivus)
Rodzaj: Gecinulus
bambusowiec (Gecinulus grantia)
bambusowiec zielony (Gecinulus viridis)
Rodzaj: Sapheopipo
okinawiak (Sapheopipo noguchii)
Rodzaj: Blythipicus
drewniak ciemny (Blythipicus rubiginosus)
drewniak kasztanowaty (Blythipicus pyrrhotis)
Rodzaj: Reinwardtipicus
kusodrwal ognisty (Reinwardtipicus validus)
Rodzaj: Meiglyptes
kusodrwal łuskowany (Meiglyptes tristis)
kusodrwal białoszyi (Meiglyptes jugularis)
kusodrwal prążkowany (Meiglyptes tukki)
Rodzaj: Hemicircus
kusodrwal czerwonoczuby (Hemicircus concretus)
kusodrwal żałobny (Hemicircus canente)
Rodzaj: Mulleripicus
mohun szary (Mulleripicus fulvus)
mohun czarniawy (Mulleripicus funebris)
mohun wielki (Mulleripicus pulverulentus)
rozmiary od małych po średnie (od 8 do 50 cm długości i od 6 do 315 g wagi)
bardzo silny, dłutowaty dziób
silnie rozwinięty, bardzo długi język wraz ze specyficznie zbudowanym aparatem gnykowym
język pokryty lepką wydzieliną gruczołów ślinowych podjęzykowych
sztywne, ostro zakończone sterówki umożliwiające opieranie się ogonem o drzewo
bardzo ostre pazury, zazwyczaj parami przeciwstawne
pożywienie stanowią owady uzupełniane pokarmem roślinnym
niektóre gatunki wsuwają szyszkę bądź orzech między gałęzie lub w szczelinę kory w upatrzonym przez siebie miejscu i następnie rozbijają je. Takie miejsce nazywamy kuźnią.
niektóre gatunki dziurawią gatunki bogatych w soki drzew, które wabią i unieruchamiają owady następnie zjadane przez ptaka.
monogamiczne, niektóre gatunki w okresie godowym szybko uderzają w suchą pustą gałąź. Powstały odgłos godowy nazywamy bębnieniem.
gnieżdżą się w dziuplach, niemal zawsze samodzielnie wykutych
wyprowadzają jeden lęg w roku, pisklęta wykluwają się nagie i ślepe, z charakterystycznym zgrubieniem na pięcie, na którym siedzą w niewyścielonej dziupli.
Podział systematyczny [edytuj]
Do rodziny należą następujące podrodziny, rodzaje i gatunki[1]:
Podrodzina: krętogłowy (Jinginae)
Rodzaj: Jynx
krętogłów (Jynx torquilla)
Systematyka
Domena
eukarioty
Królestwo
zwierzęta
Typ
strunowce
Podtyp
kręgowce
Gromada
ptaki
Nadrząd
neognatyczne
Rząd
dzięciołowe
Rodzina
dzięciołowate
Nazwa systematyczna
Picidae
Leach, 1820
krętogłów afrykański (Jynx ruficollis)
Podrodzina: dzięcioły (Picinae)
Rodzaj: Picumnus
dzięciolnik himalajski (Picumnus innominatus)
dzięciolnik złotoczelny (Picumnus aurifrons)
dzięciolnik zmienny (Picumnus lafresnayi)
dzięciolnik skromny (Picumnus pumilus)
dzięciolnik prążkowany (Picumnus exilis)
dzięciolnik blady (Picumnus sclateri)
dzięciolnik łuskowany (Picumnus squamulatus)
dzięciolnik białobrzuchy (Picumnus spilogaster)
dzięciolnik gujański (Picumnus minutissimus)
dzięciolnik plamkowany (Picumnus pygmaeus)
dzięciolnik Taczanowskiego (Picumnus steindachneri)
dzięciolnik ciemny (Picumnus varzeae)
dzięciolnik zebrowany (Picumnus cirratus)
dzięciolnik płowy (Picumnus dorbygnianus)
dzięciolnik płowokarkowy (Picumnus temminckii)
dzięciolnik perłoszyi (Picumnus albosquamatus)
dzięciolnik obrożny (Picumnus fuscus)
dzięciolnik rdzawoszyi (Picumnus rufiventris)
dzięciolnik rdzawy (Picumnus fulvescens)
dzięciolnik czerwonoczelny (Picumnus limae)
dzięciolnik czerwonoczapkowy (Picumnus nebulosus)
dzięciolnik andyjski (Picumnus castelnau)
dzięciolnik marmurkowy (Picumnus subtilis)
dzięciolnik oliwkowy (Picumnus olivaceus)
dzięciolnik szary (Picumnus granadensis)
dzięciolnik kasztanowaty (Picumnus cinnamomeus)
Rodzaj Sasia
dzięciolnik afrykański (Sasia africana)
dzięciolnik rdzawolicy (Sasia abnormis)
dzięciolnik białobrewy (Sasia ochracea)
Rodzaj: Nesoctites
dzięciolnik wielki (Nesoctites micromegas)
Rodzaj: Melanerpes
dzięciur biały (Melanerpes candidus)
dzięciur różowobrzuchy (Melanerpes lewis)
dzięciur ciemny(Melanerpes herminieri)
dzięciur czerwonogardły (Melanerpes portoricensis)
dzięciur krasnogłowy (Melanerpes erythrocephalus)
dzięciur żołędziowy (Melanerpes formicivorus)
dzięciur czarnoszyi (Melanerpes cruentatus)
dzięciur żółtoczelny (Melanerpes flavifrons)
dzięciur żółtokarkowy (Melanerpes chrysauchen)
dzięciur pstry (Melanerpes pucherani)
dzięciur białoczelny (Melanerpes cactorum)
dzięciur płowy (Melanerpes striatus)
dzięciur białolicy (Melanerpes radiolatus)
dzięciur złotolicy (Melanerpes chrysogenys)
dzięciur łzawy (Melanerpes hypopolius)
dzięciur jukatański (Melanerpes pygmaeus)
dzięciur czerwonołbisty (Melanerpes rubricapillus)
dzięciur płomiennogłowy (Melanerpes hoffmannii)
dzięciur kaktusowy (Melanerpes uropygialis)
dzięciur złotoczelny (Melanerpes aurifrons)
dzięciur czerwonobrzuchy (Melanerpes carolinus)
dzięciur antylski (Melanerpes superciliaris)
Rodzaj: Sphyrapicus
oskomik czerwonogardły (Sphyrapicus varius)
oskomik pstrogłowy (Sphyrapicus nuchalis)
oskomik czerwonogłowy (Sphyrapicus ruber)
oskomik ciemnogłowy (Sphyrapicus thyroideus)
Rodzaj: Xiphidiopicus
oskomik zielony (Xiphidiopicus percussus)
Rodzaj: Campethera
dzięciolik kropkowany (Campethera punctuligera)
dzięciolik akacjowy (Campethera bennettii)
dzięciolik plamkowany (Campethera scriptoricauda)
dzięciolik moręgowany (Campethera nubica)
dzięciolik złotosterny (Campethera abingoni)
dzięciolik cętkowany (Campethera mombassica)
dzięciolik łuskowany (Campethera notata)
dzięciolik zielonogrzbiety (Campethera cailliautii)
dzięciolik czarnosterny (Campethera maculosa)
dzięciolik górski (Campethera tullbergi)
dzięciolik mały (Campethera nivosa)
dzięciolik brązowouchy (Campethera caroli)
Rodzaj: Geocolaptes
dzięcioł ziemny (Geocolaptes olivaceus)
Rodzaj: Dendropicos
dzięcioł szary (Dendropicos elachus)
dzięcioł równikowy (Dendropicos poecilolaemus)
dzięcioł abisyński (Dendropicos abyssinicus)
dzięcioł jasnolicy (Dendropicos fuscescens)
dzięcioł pręgouchy (Dendropicos gabonensis)
dzięcioł czarnouchy (Dendropicos lugubris)
dzięcioł tanzański (Dendropicos stierlingi)
dzięcioł sawannowy (Dendropicos namaquus)
dzięcioł złotociemieniowy (Dendropicos xantholophus)
dzięcioł czerwonobrzuchy (Dendropicos pyrrhogaster)
dzięcioł zmienny (Dendropicos elliotii)
dzięcioł popielaty (Dendropicos goertae)
dzięcioł szarogłowy (Dendropicos spodocephalus)
dzięcioł ciemnogłowy (Dendropicos griseocephalus)
Rodzaj: Dendrocopos
dzięcioł smugowany (Dendrocopos temminckii)
dzięcioł plamkowany (Dendrocopos maculatus)
dzięcioł orientalny (Dendrocopos moluccensis)
dzięcioł brązowogłowy (Dendrocopos nanus)
dzięcioł brązowogrzbiety (Dendrocopos obsoletus)
dzięcioł brązowolicy (Dendrocopos kizuki)
dzięcioł drobny (Dendrocopos canicapillus)
dzięciołek (Dendrocopos minor)
dzięcioł płowy (Dendrocopos macei)
dzięcioł birmański (Dendrocopos atratus)
dzięcioł nepalski (Dendrocopos auriceps)
dzięcioł żółtoczelny (Dendrocopos mahrattensis)
dzięcioł arabski (Dendrocopos dorae)
dzięcioł rdzawobrzuchy (Dendrocopos hyperythrus)
dzięcioł czerwonopierśny (Dendrocopos cathpharius)
dzięcioł żółtouchy (Dendrocopos darjellensis)
dzięcioł średni (Dendrocopos medius)
dzięcioł białogrzbiety (Dendrocopos leucotos)
dzięcioł himalajski (Dendrocopos himalayensis)
dzięcioł pakistański (Dendrocopos assimilis)
dzięcioł białoszyi (Dendrocopos syriacus)
dzięcioł białoskrzydły (Dendrocopos leucopterus)
dzięcioł duży (Dendrocopos major)
Rodzaj: Picoides
dzięcioł piaskowy (Picoides mixtus)
dzięcioł kreskowany (Picoides lignarius)
dzięcioł pasiasty (Picoides scalaris)
dzięcioł kalifornijski (Picoides nuttallii)
dzięcioł kosmaty (Picoides pubescens)
dzięcioł skromny (Picoides borealis)
dzięcioł brunatny (Picoides stricklandi)
dzięcioł arizoński (Picoides arizonae)
dzięcioł włochaty (Picoides villosus)
dzięcioł białogłowy (Picoides albolarvatus)
dzięcioł trójpalczasty (Picoides tridactylus)
dzięcioł północny (Picoides arcticus)
Rodzaj: Veniliornis
dzięcioł szkarłatny (Veniliornis callonotus)
dzięcioł czerwonokarkowy (Veniliornis dignus)
dzięcioł prążkowany (Veniliornis nigriceps)
dzięcioł jednobarwny (Veniliornis fumigatus)
dzięcioł jarzębaty (Veniliornis passerinus)
dzięcioł falisty (Veniliornis frontalis)
dzięcioł pstrokaty (Veniliornis spilogaster)
dzięcioł krwisty (Veniliornis sanguineus)
dzięcioł złotokarkowy (Veniliornis maculifrons)
dzięcioł czerwonoplamy (Veniliornis affinis)
dzięcioł krótkodzioby (Veniliornis chocoensis)
dzięcioł gujański (Veniliornis cassini)
dzięcioł krasnorzytny (Veniliornis kirkii)
Rodzaj: Piculus
dzięcioł wąsaty (Piculus leucolaemus)
dzięcioł panamski (Piculus callopterus)
dzięcioł kolumbijski (Piculus litae)
dzięcioł rdzawoskrzydły (Piculus simplex)
dzięcioł żółtolicy (Piculus flavigula)
dzięcioł złotowąsy (Piculus chrysochloros)
dzięcioł złotogardły (Piculus aurulentus)
dzięcioł oliwkowy (Piculus rubiginosus)
dzięcioł czerwonowąsy (Piculus auricularis)
dzięcioł strojny (Piculus rivolii)
Rodzaj: Colaptes
dzięcioł czarnogardły (Colaptes atricollis)
dzięcioł czarnoplamy (Colaptes punctigula)
dzięcioł czarnoczelny (Colaptes melanochloros)
dzięcioł kropkowany (Colaptes melanolaimus)
dzięcioł różowoszyi (Colaptes auratus)
dzięcioł pustynny (Colaptes chrysoides)
dzięcioł krzywodzioby (Colaptes fernandinae)
dzięcioł chilijski (Colaptes pitius)
dzięcioł andyjski (Colaptes rupicola)
dzięcioł łąkowy (Colaptes campestris)
dzięcioł pampasowy (Colaptes campestroides)
Rodzaj: Celeus
dzięcioł rdzawy (Celeus brachyurus)
dzięcioł czerwonobrody (Celeus loricatus)
dzięcioł tygrysi (Celeus undatus)
dzięcioł łuskowany (Celeus grammicus)
dzięcioł jasnogłowy (Celeus castaneus)
dzięcioł kasztanowaty (Celeus elegans)
dzięcioł jasnoczuby (Celeus lugubris)
dzięcioł żółtawy (Celeus flavescens)
dzięcioł kremowy (Celeus flavus)
dzięcioł rdzawoczuby (Celeus spectabilis)
dzięcioł obrożny (Celeus torquatus)
Rodzaj: Dryocopus
dzięcioł hełmiasty (Dryocopus galeatus)
dzięcioł żałobny (Dryocopus schulzi)
dzięcioł czerwonoczuby (Dryocopus lineatus)
dzięcioł smugoszyi (Dryocopus pileatus)
dzięcioł białobrzuchy (Dryocopus javensis)
dzięcioł andamański (Dryocopus hodgei)
dzięcioł czarny (Dryocopus martius)
Rodzaj: Camephilus
dzięcioł białowstęgi (Campephilus pollens)
dzięcioł wspaniały (Campephilus haematogaster)
dzięcioł czerwonoszyi (Campephilus rubricollis)
dzięcioł jasnogrzbiety (Campephilus robustus)
dzięcioł jasnodzioby (Campephilus guatemalensis)
dzięcioł jasnodzioby (Campephilus melanoleucos)
dzięcioł pręgogrzbiety (Campephilus gayaquilensis)
dzięcioł płowogrzbiety (Campephilus leucopogon)
dzięcioł magellański (Campephilus magellanicus)
dzięcioł wielkodzioby (Campephilus principalis) (ponownie odkryty)
dzięcioł cesarski (Campephilus imperialis) († ?)
Rodzaj: Picus
dzięcioł ognisty (Picus mineaceus)
dzięcioł czerwonoskrzydły (Picus puniceus)
dzięcioł żółtoczuby (Picus chlorolophus)
dzięcioł ozdobny (Picus mentalis)
dzięcioł złotoczuby (Picus flavinucha)
dzięcioł żółtoszyi (Picus vittatus)
dzięcioł tajlandzki (Picus viridanus)
dzięcioł białobrewy (Picus xanthopygaeus)
dzięcioł łuskobrzuchy (Picus squamatus)
dzięcioł japoński (Picus awokera)
dzięcioł zielony (Picus viridis)
dzięcioł algierski (Picus vaillantii)
dzięcioł wietnamski (Picus rabieri)
dzięcioł maskowy (Picus erythropygius)
dzięcioł zielonosiwy (Picus canus)
Rodzaj: Dinopium
sułtan oliwkowy (Dinopium rafflesii)
sułtan himalajski (Dinopium shorii)
sułtan czerwonorzytny (Dinopium javanense)
sułtan żółtogrzbiety (Dinopium benghalense)
Rodzaj: Chrysocolaptes
sułtan złotogrzbiety (Chrysocolaptes lucidus)
sułtan białogrzbiety (Chrysocolaptes festivus)
Rodzaj: Gecinulus
bambusowiec (Gecinulus grantia)
bambusowiec zielony (Gecinulus viridis)
Rodzaj: Sapheopipo
okinawiak (Sapheopipo noguchii)
Rodzaj: Blythipicus
drewniak ciemny (Blythipicus rubiginosus)
drewniak kasztanowaty (Blythipicus pyrrhotis)
Rodzaj: Reinwardtipicus
kusodrwal ognisty (Reinwardtipicus validus)
Rodzaj: Meiglyptes
kusodrwal łuskowany (Meiglyptes tristis)
kusodrwal białoszyi (Meiglyptes jugularis)
kusodrwal prążkowany (Meiglyptes tukki)
Rodzaj: Hemicircus
kusodrwal czerwonoczuby (Hemicircus concretus)
kusodrwal żałobny (Hemicircus canente)
Rodzaj: Mulleripicus
mohun szary (Mulleripicus fulvus)
mohun czarniawy (Mulleripicus funebris)
mohun wielki (Mulleripicus pulverulentus)
sowa
Sowy (Strigiformes) - rząd ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes. Obejmuje gatunki drapieżne, które przystosowały się do polowania nocą i o zmroku, choć niektóre gatunki powróciły do dziennego trybu życia. Zamieszkują cały świat, prowadząc zasadniczo osiadły tryb życia, lecz niektóre północne populacje koczują lub stały się wędrowne. Ptaki te charakteryzują się następującymi cechami:
duże skierowane do przodu oczy otoczone są szlarą - wzrok doskonale rozwinięty, widzenie stereoskopowe i ostre zarówno w dzień, jak i w nocy;
przy otworze słuchowym fałd skórny tworzy analog ssaczego ucha zewnętrznego. Jego działanie poprawia szlara;
miękkie upierzenie pokryte wzorem maskującym;
często pęczki piór na głowie tworzą "uszy";
lot jest cichy dzięki strukturze lotek i ich ułożeniu w skrzydle;
samica większa od samca, lecz ich upierzenie jednakowe;
występują w obrębie gatunku różne odmiany barwne;
pisklęta wykluwają się ślepe, lecz pokryte puchem;
Odżywiają się pokarmem zwierzęcym od owadów po ssaki. Gatunki rybożerne mają nagi skok i palce.
Do rzędu należą następujące rodziny i podrodziny:[1]
Rodzina: płomykówkowate (Tytonidae)
Podrodzina: płomykówki (Tytoninae)
Podrodzina: puchówki (Phodilinae)
Rodzina: puszczykowate (Strigidae)
Sowy
sowy
Nazwa systematyczna
Podrodzina: puchacze (Buboninae)
Podrodzina: puszczyki (Striginae)
Do rzędu sów zalicza się również wymarłą rodzinę Protostrigidae.
duże skierowane do przodu oczy otoczone są szlarą - wzrok doskonale rozwinięty, widzenie stereoskopowe i ostre zarówno w dzień, jak i w nocy;
przy otworze słuchowym fałd skórny tworzy analog ssaczego ucha zewnętrznego. Jego działanie poprawia szlara;
miękkie upierzenie pokryte wzorem maskującym;
często pęczki piór na głowie tworzą "uszy";
lot jest cichy dzięki strukturze lotek i ich ułożeniu w skrzydle;
samica większa od samca, lecz ich upierzenie jednakowe;
występują w obrębie gatunku różne odmiany barwne;
pisklęta wykluwają się ślepe, lecz pokryte puchem;
Odżywiają się pokarmem zwierzęcym od owadów po ssaki. Gatunki rybożerne mają nagi skok i palce.
Do rzędu należą następujące rodziny i podrodziny:[1]
Rodzina: płomykówkowate (Tytonidae)
Podrodzina: płomykówki (Tytoninae)
Podrodzina: puchówki (Phodilinae)
Rodzina: puszczykowate (Strigidae)
Sowy
sowy
Nazwa systematyczna
Podrodzina: puchacze (Buboninae)
Podrodzina: puszczyki (Striginae)
Do rzędu sów zalicza się również wymarłą rodzinę Protostrigidae.
.jpg&imgrefurl=http://www.tapety.serwisik.com/index.php/kategoria-Zwierz%25C4%2599ta-10&h=768&w=1024&sz=55&hl=pl&start=7&um=1&tbnid=D0Ci9Jm_8lnFUM:&tbnh=113&tbnw=150&prev=/images%3Fq%3DZWIERZ%25C4%2598TA%26svnum%3D10%26um%3D1%26hl%3Dpl%26lr%3D){kind=link}
Subskrybuj:
Posty (Atom)